Als ik van bovenaf naar de aarde kon kijken, zou ik mezelf om half vijf ’s ochtends richting taxi zien strompelen. Dat laatste is misschien wat overdreven en bezijden de waarheid, maar ik vind het zo’n lekker woord. Strompelen. En aangezien ik de nodige kroegen heb aangedaan en mijn bevallige hoge hakken hun tol beginnen te eisen, moet ik bekennen dat ik heus wel eens charmanter heb gelopen. Helemaal onwaar is het dus ook niet....








