Eerst duurzaam zijn, dan doen!

Meer dan 7 miljoen vierkante meter kantooroppervlak is ongebruikt, staat leeg! Mocht je denken dat er meer dan 300.000 kantoormedewerkers vertwijfeld rondlopen over straat of op zoek naar een nieuwe baan, nee dat is niet aan de orde. De kantorenmarkt is – ook in Apeldoorn – de afgelopen jaren enorm veranderd dankzij de doorbraak van het mobiele internet! De gebraden haan die kant en klaar bij de projectontwikkelaar naar binnen vloog is nu een dode mus geworden.

Het ontwikkelen en bouwen van kantoorpanden werd niet alleen ingegeven door noodzaak, maar was vooral ook bedoeld om winst te maken (waar niks mis mee is). Het was de kunst om zo goedkoop mogelijk een nieuwe project op te zetten, begeleid met zeer verleidelijke presentaties, om op die manier nieuwe huurders te interesseren. Als het gebouw opgeleverd was, compleet met huurders, werd het vervolgens met zeer veel winst aan grote beleggers doorverkocht. Gemeenten en overheid vonden het wel best. Dit betekende immers nieuwe bedrijvigheid. De gebraden hanenverkoop werd bijgevolg steeds weer herhaald. Mocht je je afvragen of er nog wel zoveel ‘huurders’ waren? Nee natuurlijk niet, het aanbod oversteeg de vraag. Maar geen nood. De projectontwikkelaars creëerden gewoon nieuwe vraag gecreëerd door hun huurders na de cyclus van 10 jaar huren te verleiden om naar hun nieuwste gebouw te komen, waar representatie, werken en parkeren nog beter was geregeld. Gevolg? Je raad het al, de oude gebouwen waren niet meer in trek, er hing immers een luchtje aan, leegstand!

Wat is nu mijn punt? Als we het over duurzaamheid hebben en mooie nieuwe panden neerzetten die voldoen aan de laatste duurzaamheidzeisen, denk dan eerst maar eens aan de dwaasheid van het bouwen van gebouwen die achteraf met gezond boerenverstand absoluut niet nodig waren. Voordat we verder gaan op het pad van de duurzaamheid, moeten we eerst maar eens wat duurzaamheid tussen de oren kweken!

Bron:  Bert Klaaysen – Inside Information (Uitgave nr. 6)