Weekboek college: iedereen journalist?
De foto's worden geladen.. 
Als openbaar bestuurder werk je in een glazen huis. Iedereen wil altijd alles van ons weten. En dat is prima. Wij zijn een openbaar bestuur. Soms is het ook ingewikkeld. Per dag komen er bij ons gemiddeld tien verzoeken van de media binnen. Soms willen journalisten gewoon even een feit checken, soms vragen ze om een toelichting, soms wordt een mening gevraagd. Onze reactie vinden wij, een enkele uitzondering daargelaten, meestal correct weergegeven terug.
Met de opkomst van de sociale media is iedereen echter journalist. Via bijvoorbeeld Twitter, maar ook via sites van kranten worden dagelijks vele tientallen vragen in onze richting afgevuurd. Nog afgezien van de vraag of wij – qua tijd – in staat zijn om deze vragen te beantwoorden dient de vraag zich aan of wij dat als overheid überhaupt moeten willen. De toon waarop er over ons wordt geschreven is niet altijd even prettig. Als bestuurder behoor je flink wat eelt op je ziel te hebben maar zo af en toe wordt het mij toch wat koud om het hart als ik bijvoorbeeld de reacties op de site van de Stentor lees. Als mensen vroeger boos waren schreven zij een ingezonden brief. En over zo’n brief werd in de regel wel even nagedacht. Sociale media kennen echter geen drempel. Een bericht plaatsen is een kwestie van seconden waarbij de adrenaline het niet zelden wint van het gezonde verstand. Er lijkt geen enkele rem op te zitten. Bestuurders en ambtenaren (en dat vind ik echt vervelend, zij kunnen zich immers niet publiekelijk verweren) worden niet altijd even fair aangepakt.
Tegen dit decor wil ik u de vraag voorleggen of wij als gemeente Apeldoorn op alle vragen die ons via de sociale media worden gesteld reageren. En zo ja hoe. Ik ben benieuwd naar uw reactie.
Paul Blokhuis, wethouder gemeente Apeldoorn
Loading ...
Beste Paul,
Ik heb geleerd dat je iedere reactie beter kunt begroeten met de toon waarop die reactie werd geventileerd. Dus, als iemand jou onheus bejegend, dan mag je de ander ook zo benaderen. Dat vanuit het principe dat iedereen wil worden behandeld zoals hij of zij een ander behandeld. Het is niet altijd even leuk om je tot het niveau van een ander te moeten verlagen, maar als er om wordt gevraagd, tja dan is dan een kleine moeite.
Je aan iemand aanpassen is toch wel het minste wat je kunt doen, toch?
En voor de rest prijs ik graag mensen. Soms zelfs van harte; prijs ik ze de hemel in.
Iemand een spiegel voorhouden is best prettig. Want ondanks het feit dat iedereen het recht heeft en neemt om te zeggen wat men wil, vergeet men gemakshalve ook erg snel dat je je soms ook even moet afvragen of je inderdaad ook altijd alles MOET zeggen. Vandaar dat ik vaak ‘spiegel’….
en we hebben natuurlijk in apeldoorn een beroepsjournalist die het zijn persoonlijke hobby heeft gemaakt om de gemeente te beschadigen. die laat mensen ook vanalles roepen, zonder rem of drempel, ookal worden daar mensen persoonlijk mee beschadigd, terecht of onterecht. met of zonder hoor- en wederhoor. die gaat bewust op zoek naar mensen die iets tegen de gemeente hebben en blaast het vervolgens op, en schuwt het bovendien niet om ouwe koeien uit de sloot te halen. zelfs raadsleden laten zich hiertoe verleiden.
natuurlijk worden ook op het gemeentehuis fouten gemaakt, dat gebeurt ook in het bedrijfsleven. maar nee beste paul blokhuis, u moet zich absoluut niet alles laten zeggen. zeker niet als het onterecht is, of als er personen werkzaam in uw organisatie bewust worden beschadigd. in politieke functie of binnen het ambtenarenapparaat. ik krijg een beetje het gevoel dat iedereen maar mag zeggen over de gemeente wat hij of zij wil, juist of onjuist, als daarin personen worden beschadigd moet dat maar kunnen en u laat het maar gebeuren.
Wie?
Wie? Dan kan ik het tenmiste verifiëren
Lastig dillemma. Enerzijds zou je gebruik moeten maken van iedere mogelijkheid om het gevoerde beleid aan de burgers uit te legge, maar anderzijds is het niveau soms inderdaad zo laag, dat als je een reactie geeft op dat niveau, je je niet meer uit om een niveau die je zelf passend vind voor een bestuurder. Dus ik zou als ik jou was proberen zoveel mogelijk te (laten) reageren op uitingen in de social media. Met een duidelijke grens. Als er uitingen gedaan worden waar de honden geen brood van lusten, reageren met een standaardzin dat het college niet op deze wijze met haar burgers in discussie wenst te gaan. Succes ermee. Ik vind deze weekboeken van het college trouwens een hele goede zet. Blijf dat vooral doen.
Wat is er voor nodig om de gemeente te laten handhaven?
Gemakshalve sluit ik mij helemaal aan bij de reactie van Ilona Duin
De toon bepaalt of je een reactie geeft (of niet). Is het een respectvolle toon dan is het volgens mij de plicht te antwoorden met feiten. Ook als de “feiten” van de schrijver enigszins cynisch of gechargeerd zijn.
Gelukkig zit je als bestuur in een glazen huis, beleid moet toetsbaar en verdedigbaar zijn. Bewust wordt in de voorgaande alinea het woord gelukkig gebruikt. Veel is verbeterd dankzij – in eerste instantie wat schreeuwerig overkomende – publicaties. Veel klokkenluiders werden in eerste instantie weggezet als schreeuwers, en bleken achteraf gelijk te hebben en deze klokkenluiders zijn de basis geweest voor veranderend beleid en wetgeving.
Als burger heb je weinig mogelijkheden om je gedachten en vermeende irritaties te toetsen, de media (sociaal of niet) hebben daar een functie in.
Anders wordt het als raadsleden de sociale media gebruiken voor het aanzwengelen van misstanden. Juist deze personen hebben alle middelen tot hun beschikking om beleid te toetsen. Er is persoonlijk contact met ambtenaren, schriftelijke vragen kunnen worden gesteld, en – is het heel urgent – dan is er nog de mogelijkheid van in de raad gebrachte actualiteitsvragen.
Hoewel “klein bier”, een voorbeeld en reactie wat een persoonlijke irritaties oplost: zie “Een verpauperd Stationsplein”, een persoonlijke irritatie, perfect en vertrouwenwekkend opgelost door een antwoord van een beleidsambtenaar.
Beste Paul en Buzzers,
Mijn mening is dat je niet ontkomt aan social media. Hoewel er veel geroepen wordt, zijn jullie politici nooit zo dichtbij de burger geweest sinds Twitter. Als men in het gemeentehuis social media nodig heeft, gaat iedereen massaal aan de Twitter. Vooral tijdens verkiezingen. Je krijgt dan wel eens wat reacties van trieste aard, maar daar tegenover staat de hypocriete houding van vele ambtelijke twitteraars. Zodra we niet meer nodig zijn voor hun stem, hoor je amper nog van ze. Dat mes snijdt dus aan twee kanten.
Het werkt eigenlijk wel als je ook werkelijk zegt wat je doet, maar vooral ook doet wat je zegt met social media. Ik heb weet ik niet hoeveel volgers, maar ook afhakers. De een vindt het leuk, de ander niet, de een gaat in discussie, de ander geeft support in mijn mening enz. Voordeel van goed benutte boodschappen via social media is dat de mensen die je willen aanhoren, je ook volgen. Het fijne van social media is de openlijke ruimte voor discussie, maar ook de vrijheid van wel of niet volgen.
Het asielzoekerscentrum in Orden is een mooi voorbeeld… De bewoners weten zelfs niet met “ouderwetse” communicatie wat er speelt, een gemeente die (zo geef je elders hier enigszins toe) die matig communiceert. Dus wat is goed aan het oude, als ook dat ook niet functioneert. Ik geloof wel degelijk in jullie ambtelijke kansen in social media. Met de juiste boodschap, maar vooral de juiste daden, krijg je de meest sympathieke followers mee en stimuleer je ze. Er zullen altijd rotte appels tussen zitten, maar die zitten er ook in het gemeentehuis.
En als jullie woorden en daden in social media simpelweg niet worden geaccepteerd, is dat misschien ook wel een signaal en wordt de vraag van Ferrie Koens hier ineens een stuk interessanter.
Maar zie niet al het nieuwe teveel als een bedreiging… dat is zo typisch Apeldoorns!
Mooie vraag!
Wat doe ik als ambtenaar als iemand mij op straat aanspreekt over de gemeente? Ik geef antwoord. En dat doe ik ook op social media. Wat doe ik als ik op straat onheus word bejegend? Dan laat ik weten dat ik daar niet van gediend ben. En dat doe ik ook op social media. Dat mijn werk en mijn hoedanigheid als ambtenaar door social media veranderen, staat vast en dat accepteer ik. Zeker omdat social media ook heel veel positiefs opleveren, omdat de drempel inderdaad laag is, ook voor goede ideeën ,positieve berichten en opbouwende kritiek. En daar zijn ambtenaren/politici/bestuurders over het algemeen blij mee, toch?
Goed verwoord Paul!
Niet reageren lijkt me. Het is een te vluchtig medium waar idd. adrenaline, lees opwelling, de overhand heeft en meer kwaad dan goed doet. HET STAAT ER, DUS IS HET ZO (?)! In een mailtje zijn die hoofdletters al schreeuwen, laat staan wat er getwittert wordt! Van God los! Oeverloos, dus nogmaals, niet doen lijkt me!
Dus ook als je een goede tip krijgt… vooral niet reageren? Dus ook niet reageren op dit topic? Is immers ook social (lees: nieuwe) media. Lekker is dat… op mijn belastingcenten leven en af en toe niet eens een vraagje beantwoorden via social media? Gemiste kans…
Ik schrijf wel weer een brief, ga naar het postkantoor, koop een postzegel (tegenwoordig per 10 – ook kut), doe de brief in de envelop, beplak de envelop, loop 1 km naar de dichts bijzijnde brievenbus, dure TNT medewerker haalt hem op, sorteert deze in distributiecentrum, gaat volgende dag naar de gemeente, legt het neer bij Bob en de rest van de receptie bij de gemeente, gaat naar de afdeling en het verdwijnt op de stapel, zonder ooooooit nog hier van te vernemen.
Welterusten, maar dit is 2011. Op goede, positieve, soms kritische, slimme, innoverende, meedenkende, boze reacties per Twitter, mail of andere media van nu mag best gereageerd worden. De media en het apparatuur is voorhanden en de burger betaalt hun boterham. De overheid moet vooral doen wat de consument wil en niet andersom. En juist daar een voorbeeld van zijn.
Dit is geen opwelling, maar pure realiteit van de mogelijkheden. Ook in positieve zin.
Beste Paul,
Je hebt het over ‘wij als gemeente Apeldoorn’.
Waarom praat je in de wij-vorm?
Je kunt zelf toch beslissen of je wel of niet reageert?
Ik neem aan dat je een uitgesproken mening hebt, je zit tenslotte in de politiek.
Het is toch niet de bedoeling dat je gekortwiekt wordt door dat systeem?
het staat een ieder vrij om wel of niet ergens op te reageren,maarals er sprake is van vuilspuiterij en/of een persoon of organisatie moedwillig te beschadigen is een reactie of antwoord zeker op zijn plaats,al is het alleen maar om duidelijk te maken dat vrijheid van meningsuiting,ook verantwoordelijkheid met zich meebrengt,en dat ergens iets van vinden niet
hetzelfde is als iets of iemand verbaal af te branden of de grond in te stampen.