Muzikale loop voor 3FM Serious Request

Zondag 17 december 2017

Door Roelof Rump

Een muzikale loop, steeds het zelfde liedje gecomponeerd door Wijnand van Klaveren. Dat werd gisteren, zaterdag 16 december, gehouden in CODA. Bij elke loop sloot een musicus aan. Tegelijkertijd werd op de achtergrond een lied gezongen, gecomponeerd door stadsdichter Aad van der Waal, een lied op basis van het thema van 3FM Serious Request: ‘De Rondgang der ontheemden’.

Aan donaties: meer dan 500 euro.

Een samenwerking tussen CODA, Gigant en SPMA  (Samenwerkende Particuliere Muziekdocenten Apeldoorn).

Het lied:

De rondgang der ontheemden

Tekst Aad van der Waal

1.

Ik laat jouw hand in al mijn bange dromen

steeds op dezelfde plek heel even los

Als ik mij omdraai zie ik enkel bomen

Jouw beeld is aan mijn waarneming ontnomen

verzwolgen door dit schaduwrijke bos

2.

Ik vul dat bos opnieuw met duizend kreten

De echo laat, verdwalend in de tijd

afstandelijk, onbuigzaam, afgemeten

mij telkenmale weer eenstemmig weten

‘Ik ben volstrekt alleen, ik ben je kwijt’

  1. Ik blijf hier in mijn bange droombos dwalen

soms hollend tot dat echt niet langer gaat

Mijn pogingen je weer te vinden falen

en dan herinner ik me de verhalen

waarin de weg naar huis niet meer bestaat

  1. Onthutst voel ik het groeien der hectaren

vol hindernissen tussen jou en mij

waar ik opnieuw contouren zal ontwaren

van werelden vol rampspoed en gevaren

Ons leven samen lijkt voorgoed voorbij

  1. Een labyrint van smalle kronkelpaden

tast mijn gevoel voor richting listig aan

en weet mijn zelfvertrouwen wreed te schaden

Ik koers, zonder een gids om mij te raden

op wanhoop in dit zwalkende bestaan

op wanhoop in dit zwalkende bestaan

 

  1. Veelvuldig spits ik hunkerend de oren

die gretig haken naar hun verste grens

Heel vaag meen ik jouw stemgeluid te horen

maar telkens zak ik, reddeloos verloren

weer weg in het moeras van waan en wens

weer weg in het moeras van waan en wens

 

  1. Dan worden beide bloeddoorlopen ogen

bestookt door menig verontrustend beeld

Ik twijfel aan mijn waarnemingsvermogen

Word ik door zinsbegoocheling bedrogen

of wordt de harde waarheid meegedeeld,

of wordt de harde waarheid meegedeeld?

 

  1. De beeldenstortvloed valt niet in te tomen

Ik deins – vervuld van diep ontzag – terug

en zie, naast alle omgetrokken bomen

gewichtloos meegesleurd door modderstromen

de resten van een ingestorte brug,

de resten van een ingestorte brug.

 

  1. De maalstroom aan impressies doet mij beven

Orkaan, tsunami, aardschok, vlammenzee

de droogte en haar wissel op het leven

Kadavers komen talrijk langs gedreven

Een dodendans van uitgemergeld vee

Een dodendans van uitgemergeld vee

 

  1. Mijn tocht voert mij door brandlucht, rook en kruitdamp

langs prikkeldraad, ruïnes, mijnenveld

langs onderdrukking, genocide, kernramp

en de verschrikkingen van beul en krijgskamp

Een staalkaart van ontluisterend geweld,

Een staalkaart van ontluisterend geweld.

 

  1. De geesten met hun dichtgesnoerde monden

getuigen stil van marteling en moord

Door doodseskaders en hun valse honden

mag ik in geen geval worden gevonden

Ik kan niet blijven in dit helse oord,

Ik kan niet blijven in dit helse oord.

 

  1. Een onbezorgde jeugd wordt ons ontstolen

Ons land; door kogelregens wreed doorzeefd

Er kruipen vuige monsters uit hun holen

Verscholen voor geweren en pistolen

vraag ik me bevend af of jij nog leeft,

vraag ik me bevend af of jij nog leeft.

 

13.

De nacht is maanloos en volslagen duister

massief, loodzwaar en ijzingwekkend stil

Het enige dat ik nog zwak beluister

is slechts mijn eigen koortsige gefluister

De aarde onder mij is hard en kil
14.

Toch wacht mij een verrassend, lichtend baken

aan gene zijde van de lange nacht

Een veilig, warm en onverwacht ontwaken

doet mij verwonderd hoge kreetjes slaken

Het bed is zo geriefelijk en zacht

 

15.

Dan brengen engelen mij wat te eten

en schuiven naast het bed wat stoelen aan

Nadat ik uitgehongerd heb ontbeten

wil ik nieuwsgierig weten hoe zij heten

en merk dat zij mij niet kunnen verstaan
16.

Hoe lang ik met mijn redders ben verbonden

is ooit ontsnapt aan mijn geheugenis

De taal geleerd tot zij mij goed verstonden

heb ik hier echter nooit een woord gevonden

voor het gewicht van mijn doorvoeld gemis
17.

Ineens: Die televisiereportage

Bewogen beelden raken mij intens

Omhuld door netten voor de camouflage

en niet gesneuveld tijdens de montage

kijk jij – van mijlen ver- recht in de lens

 

18.

Jij woont weer als vanouds in mijn gedachten

Ik tel, na uren telefoonverkeer

vol ongeduld de dagen en de nachten

verzadigd van oneindig, smachtend wachten

op morgenvroeg want dan zie ik jou weer!
19.

Maar liggend in mijn bed word ik beslopen

bekropen door een angstig voorgevoel

Moet ik straks mijn verwachtingsvolle hopen

alsnog met een teleurstelling bekopen

en blijkt hereniging geen haalbaar doel?
20.

Rond middernacht, weer in het rijk der dromen

passeren oude spoken de revue

Ik voel, als jij mij hier tussen de bomen

vroegtijdig in je armen hebt genomen

verschrikt de adem van een déjà vu

Onze nieuwsbrief

Elke maandag ons nieuws in de mail?

Meer lezen over apeldoorn stad

REACTIES

Elke maandag ons nieuws in de mail?