Afslag Gewist: Debby Petter en Emma Finkers, diep Ontroerend

Middagje uit in het Grand Theater Orpheus  te Apeldoorn. Een volledig uitverkochte zaal. Het publiek is in blije verwachting van de voorstelling Afslag Gewist, een theatermonoloog van 80 minuten. 80 minuten! Dan moet je wel wat in huis hebben om zo lang het publiek weten te boeien. Ben benieuwd.

In het kort: Op zeer jonge leeftijd bezoekt Debby, de hoofdpersoon in dit verhaal, een waarzegger. Deze vertelt haar dat zij op haar 69ste jarige leeftijd ernstig zal worden geconfronteerd met haar verleden. Een zo geschiedt: op haar 69ste bezoekt zij een begrafenis van een borrel-vriendin, die door de kanker is opgevreten. Uit het niets ontmoet ze, op deze begrafenis, weer haar eerste liefde. Haar liefde van de middelbare school, die ze nooit is vergeten. Dood en leven wisselen elkaar af.

Haar eerste liefde die zo plotseling uit haar leven is verdwenen, staat nu ineens voor haar. Er volgt een tumultueuze middag/avond, waarin ze samen terugkijken op hun leven. Diep ontroerend is het verhaal van deze man, haar eerste liefde, die trouwt, een zwaar verstandelijk gehandicapt kind krijgt en hiervoor zijn verantwoordelijkheid neemt. Jaren later overlijdt zijn vrouw. Het kind raakt verweesd en nog geen zes weken later overlijdt de jongen. Diep in rouw blijft haar jeugdvriend achter. Eveneens verweesd. Zijn leven en loopbaan mislukt? Een verkeerde afslag genomen?

De dag erop, hupsakee, gaat Debby op reis, een weekje vakantie. Haar vriendin, met wie ze deze reis zou maken, haakt op het laatste moment af. Tijdens haar vliegreis tijd voor een stapeltje brieven, die ze kort van te voren van haar neef heeft ontvangen. Onder andere een brief van haar moeder. Haar moeder die het verzwegen verhaal van haar vader beschrijft. Een angstige man, die zijn dochter nooit heeft willen verlaten. Deze vader, die door zijn angst een beslissende invloed heeft gehad op het leven van zijn dochter. De verkeerde afslagen, terug te leiden naar het leven van haar vader.

Debby haar verhaal maakt indruk, dwingt tot zelf-inspectie. Er is veel herkenning in het verhaal, het ontroert diep, soms een korte lach, een traan om de eigen verkeerde afslag. Is het inderdaad zo dat een verkeerde afslag ook echt verkeerd is? Ik heb al zestig jaar een goede vriend, die bij het nemen van de verkeerde afslag de hand van God erin ziet: “Pedro, er is nooit een verkeerde afslag, het is de hand van onze Here!’.

De monoloog van 80 minuten vliegt om, temeer omdat de sfeerrijke muziek van harpiste Emma Finkers naadloos aansluit. Een prachtige aanvulling op een toch hoopvol verhaal: er is nooit een verkeerde afslag, die gewist moet worden. Eerder is de vraag: wat heeft die afslag mij opgeleverd?

Met die vragen verplaatsen we ons naar het restaurant van 055. Hier spelen Kim & André in een akoestische setting. Heerlijke muziek waarbij we in de anonimiteit kunnen terugkijken op deze spraakmakende voorstelling. Spraakmakend is de voorstelling zeker. Ik hoor ook andere reacties:   : “het was aardig, maar niet boeiend”. Zo zie je maar weer.

Ik ben zeker van plan de voorstelling nog een tweede keer te bezoeken.

Orpheus, Apeldoorn, 12 november 2025. Pedro Waldenaar