Valentijn met betekenis bij De Klup
Door Hildegard Braam
Op 7 februari was Amnesty Apeldoorn te gast bij De Klup in Apeldoorn, een Kluphuis voor vrijetijdsbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking en/of autisme. Het initiatief kwam van Arian, lid van de Amnesty Jongeren Apeldoorn-groep en ook vrijwilliger bij De Klup. Voor een groepje kinderen van 9 tot 15 jaar werd een interactieve les op maat ontwikkeld.
In 1989 nam de Verenigde Naties het Kinderrechtenverdrag aan, waarin is vastgelegd dat kinderen eigen rechten hebben en extra bescherming behoeven. Echter wereldwijd komen kinderrechten steeds meer onder druk te staan door oorlog, armoede, uitsluiting, klimaatverandering en gedwongen ontheemding. Juist daarom vindt Amnesty het belangrijk om jongeren en kinderen bewust te maken van deze internationaal afgesproken morele basis. Met dit in het achterhoofd begon de les bij De Klup. De onderwijservaring en sociaal-pedagogische achtergrond binnen de educatiegroep van Amnesty kwamen daarbij goed van pas. In een rustige en ontspannen sfeer maakten de kinderen op speelse wijze kennis met kinderrechten en met de vraag waarom kinderen soms moeten vluchten.
Een koffer vol mensenrechten
Centraal in de les stond een grote koffer: de mensenrechtenkoffer. Hierin lagen alledaagse voorwerpen zoals een boek, een knuffel, een bal en een pleister. Elk object symboliseerde een kinderrecht, zoals het recht op onderwijs, veiligheid, spelen en zorg. Nieuwsgierig en betrokken schoven de kinderen dichterbij. Naar het verhaal van Arian, die vertelde waarom zijn Afghaanse ouders naar Nederland zijn gekomen, werd met aandacht geluisterd. Tijdens de les werkten de kinderen met spelvormen, een groepsposter en gesprekken over moeilijke keuzes die mensen moeten maken wanneer hun huis niet langer veilig is. Ondanks de zwaarte van het onderwerp gingen ze er opvallend natuurlijk mee om.
Een Klup met een groot hart
Coördinator Ina Bouman vertelde dat de les veel indruk had gemaakt. Zij zet zich al jaren bevlogen in voor deze groep en het raakte haar zichtbaar dat De Klup, ondanks bijna zestig jaar bestaan en zo’n honderdveertig vrijwilligers en stagiaires, toch nog niet echt bekend is bij alle Apeldoorners. Zo weten ouders of verzorgers van kinderen met een verstandelijke beperking én een migratieachtergrond de weg naar De Klup nog niet goed te vinden. “Elk kind telt,” benadrukt ze. “En geen enkel kind mag buitengesloten worden.”
Valentijntjes in plaats van chocolade
Na afloop van de les gebeurde iets bijzonders. De kinderen hadden speelgoed en kleding verzameld voor kinderen in het asielzoekerscentrum. Tassen en dozen werden naar buiten gedragen en in een auto geladen, die uiteindelijk tot de rand toe gevuld was. Eén jongen liet zelfs trots zijn favoriete teddy-onesie zien, inmiddels te klein, dat hij graag wilde weggeven aan een ander kind dat het goed kon gebruiken. Een ontroerend moment.
Daar waar rond deze tijd in de winkels de Valentijnscommercie met chocolade en hartjes op volle toeren draait, was er bij De Klup iets heel anders zichtbaar: een oprecht gebaar van aandacht. De kinderen toonden zich kleine ‘Valentijntjes’ voor elkaar en voor onbekende leeftijdsgenootjes door hun lievelingsspeelgoed en persoonlijke spullen weg te geven aan kinderen voor wie extra’s niet vanzelfsprekend zijn. Ook de begeleiders speelden hierin een belangrijke rol: met hun zorgzame en respectvolle manier van omgaan met de kinderen creëerden zij een veilige sfeer waarin delen, meeleven en aandacht geven vanzelfsprekend werd.
Kleine gebaren, grote impact
Voor Amnesty Apeldoorn was het een waardevolle en inspirerende ochtend: kinderen die zelf kwetsbaar zijn, zetten zich in voor andere kwetsbare kinderen in onze stad. De combinatie van een koffer vol mensenrechten, een auto vol speelgoed en een groep betrokken kinderen maakte de ochtend bijzonder. Het liet zien hoe eenvoudig solidariteit kan zijn en hoe groot de impact van kleine gebaren.
Voor meer informatie: deklupapeldoorn.nl
