Ivo Niehe komt met ‘Die Avond in Parijs’ naar Orpheus

22 april 2014 - 27 maart 2014, om 20:00, Orpheus

Door Redactie

Govert de Roos

Ivo Niehe komt met ‘Die Avond in Parijs…’ op dinsdag 22 april naar Orpheus, aanvang: 20.00 uur. Kaarten zijn verkrijgbaar vanaf € 24,00 via www.orpheus.nl of de theaterkassa van Orpheus. De theaterkassa is telefonisch bereikbaar op werkdagen van 9.00 tot 19.00 uur via 055 527 03 00, of kom langs aan de balie.

Hieronder volgt een interview met Ivo Niehe over zijn theatertour. Door Hanneke Derboven

Ivo is stipt op tijd. Zijn secretaresse had ons gewaarschuwd: ‘Het is voor hem ongebruikelijk, maar reken erop dat hij in dit geval zijn horloge in de gaten zal houden. Het theater is zo belangrijk voor hem, dat het de laatste jaren ook werkelijk zijn tweede leven is geworden.’

Wat brengt je opnieuw naar de theaters?
Ivo: ‘Het wordt inmiddels de 7e landelijke tournee – ik kan het zelf nauwelijks geloven. Zeven jaar geleden zat Inge van de Werf, de impressario van Paul van Vliet, in een klein zaaltje in Rijswijk. Daar las ik voor uit een boek, dat ik geschreven had over 10 beroemde vrouwen die ik in de loop der jaren heb mogen interviewen: van Audrey Hepburn tot moeder Teresa en Hillary Clinton. We lieten op een scherm beelden zien van de gesprekken en begeleid door mijn pianoleraar aan de vleugel, zong ik bijpassende nummers. ‘Die combinatie van persoonlijke verhalen, beelden en muziek bestaat eigenlijk niet in het theater. Dit kan zo naar de grote zalen’, zei Inge na afloop tot mijn totale verbazing. En zo gebeurde het dat we een paar maanden later in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag, de schouwburg in Antwerpen en niet zo gek veel later zelfs in Carré stonden… ongelofelijk.’

En toen kwam Parijs.
Ivo: ‘Ja, Joop van den Ende zat in Carré in de zaal, kwam na afloop naar me toen en we bespraken meteen de mogelijkheid om het gedeelte over de Franse zanger en acteur Yves Montand uit te bouwen tot een avondvullende voorstelling. ‘Dan kunnen we dat ook in Parijs doen!’ Voordat ik werkelijk besefte waar ik ‘ja’ tegen gezegd had, moest ik me in de Franse hoofdstad voorstellen aan de directrice van Theatre Mogador. Toen pas zag ik dat het een zaal is met 1700 stoelen! Waar was ik aan begonnen?

Ik vroeg Ellen ten Damme om mee te gaan – een gouden greep, want zij werd werkelijk de ster van de show. Franse recensenten zeiden: ‘Als zij 3 maanden hier blijft wordt ze een hele grote.’ We regelden een topband van 6 vrouwen, de Brusselse sopraan Elise Caluwaerts en een jongetje dat fabuleus kon tapdansen. Kortom, het was een complete show!’

En dat werd dus dat ‘belachelijk grote succes’
Ivo: ‘Daar heb ik al zo ongeveer alles over gezegd, maar nog één keer dan: ik voelde me alsof ik net schaatsen had gekregen en direct had gewonnen van Sven Kramer! Het is mijn werk niet, wel mijn passie, maar dat dit je overkomt… Een staande ovatie in Parijs is iets anders dan in Nederland, waar iedereen ook gaat staan om snel bij de jassen te zijn. Had ik maar even de tijd gehad om het te laten bezinken, maar ik was té geëmotioneerd.

Nu kom je er weer op terug.
Ivo: ‘Ik heb van Parijs zo’n kick gekregen: er kwamen heel veel ideeën los. De try-outs hebben aangetoond dat het werkt. Ik laat voor het eerst beelden zien van de televisieoptredens, die eraan vooraf gingen om de zaal vol te krijgen. Een samenvatting van de show zelf, maar ook direct gevolgd door een ‘rechtszaak’, waarbij rechter Bram van der Vlugt me bestraffend toespreekt. Daarna vertel ik over alles wat op dit gebied in mijn leven niét gelukt is, zoals mijn deelname aan een talentenjacht waar ik 3 nummers mocht zingen. Uiteindelijk heb ik precies 1 minuut op het podium gestaan. Zo zijn er meer van dit soort dramatische verhalen, die eigenlijk ook weer een beetje duidelijk maken waarom ik na Parijs zo mega enthousiast was.’

Wat is theater voor jou? Wat krijgen de mensen te zien?
Ivo: ‘Theater is voor mij beeld, muziek en persoonlijke verhalen. Als televisieman hoort beeld bij me. Voor deze  nieuwe show heb ik intensief gebruik gemaakt van de humor op internet; je komt daar zulke hilarische, op de actualiteit geënte fotocomposities tegen. Daarnaast word ik live en op een groot scherm muzikaal begeleid door een aantal toppers en zing ik weer dat lied over mijn vader. Hij is bijna 95 geworden, zat vlak voor zijn dood nog in de zaal en ik heb hem toen beloofd dat nummer altijd te zullen doen. Niet alleen als eerbetoon, maar ook met de uitleg erbij dat dementie – de laatste periode van zijn leven was hij absoluut niet meer zichzelf- ook mooie kanten heeft. We zijn nu een paar weken bezig met de try-outs en het is heerlijk om te zien dat er niet alleen enorm gelachen wordt, maar dat bij dit nummer – met op het scherm de foto’s van mijn vader en mij – menig traantje wordt weggepinkt.

Wat is het grootste misverstand over jou en het theater?
Ivo: ‘Dat zijn er twee. In de eerste plaats zijn er nog steeds mensen, die denken dat het een soort TV Show is. ‘Hij zal de burgemeester wel gaan interviewen’, hoorde ik onlangs nog. En het tweede is: ‘Ach, je hoeft niet te gaan, het is toch overal uitverkocht.’ Hoe dan ook, ik geef werkelijk alles op het podium om iedereen een heerlijke avond te bezorgen. Oscar Wilde zei ooit: ‘Elke voorstelling is net zo goed als het publiek dat erop afkomt.’ Dat gaan we in PLAATSNAAM opnieuw beleven.

Ik verheug me er intens op !’

Daarbij heb ik  nog wel een wens. Dat we elkaar na afloop even spreken. Even écht persoonlijk contact. Dat vind ik één van de grootste cadeaus van het theaterleven. Al 40 jaar lang kijk ik in het glas van de camera zonder te weten wat u denkt en voelt. Met name deze show biedt genoeg stof tot napraten, waardoor het geweldig zou zijn elkaar om 22:15 uur te treffen. Glas in de hand en samen concluderen dat het leven – ondanks alles – een wonder is en zo enorm de moeite waard .’

Onze nieuwsbrief

Elke maandag ons nieuws in de mail?

REACTIES

Elke maandag ons nieuws in de mail?