Johnny Clark & The Outlaws

24 juni 2012, van 16:00 tot 17:30 - Bluescafé

Door Randy Gasper

Johnny Clark & The Outlaws de Gelderse formatie die de Texas blues hoog in het vaandel heeft, is ontstaan na het stoppen van Bullfrog Blues Machine. De band met frontman Hans Klerken zocht nieuwe muzikale partners en vond in drummer Theo Thumper en bassist Ray Oostenrijk nieuwe muzikale partners waarmee hij dit trio heeft gevormd.

Sinds enige tijd touren ze in Nederland en is de tijd rijp voor het opnemen van een live cd. Dit hebben ze zondag 15 februari gedaan in het Horster ‘Muziekpodium Cambrinus’. Daarvoor hebben ze twee sets uitgetrokken die op de cover “Hide Away” van Freddie King na, volledig opgebouwd is uit eigen werk. En dat is ook een van de sterke kanten van de band, eigen werk van niveau. Daarnaast kunnen ze met zijn gedrieën goed uit de weg op hun instrumenten. Maar wat me toch opvalt, is dat de stem van Hans Klerken gegroeid is. Een stem die uitmuntend in deze muziekstijl past en die je niet moe wordt.

Het is wel even wennen voor de band want de eerste set verloopt nogal wat stroefjes. De heren zitten schijnbaar nog niet zo goed in hun vel. Maar met het verstrijken van de tijd wordt het optreden losser en verdwijnt de schroom. Vooral de tweede set is prima en alles verloopt alsof de band al jaren met elkaar op het podium staat.

Het publiek merkt dit ook maar laat dat niet blijken. Zij komen hier al vaker en weten dat men het bij Cambrinus niet zo op prijs stelt als men al te actief reageert tijdens een optreden. Maar ja, bij een goed bluesoptreden en zeker bij een live opname hoort interactie. Dat bepaalt mede met een goed optreden de sfeer van een concert. Maar goed in sommige gevallen kan dit ook positief uitwerken naar de muzikanten toe.

Johnny Clark & The Outlaws laten horen dat de Texas blues uit de ‘Lage Landen’ ook stevig en goed kan zijn. Neem bijvoorbeeld het nummer ‘From The South’, een beknopte autobiografie van Hans Klerken, dat precies verteld hoe het vroeger in het katholieke Tegelen was. Dat vertaald in een heerlijke sound levert een uiterst aantrekkelijke song op. Maar zo spelen ze meerdere goede nummers, ik noem bijvoorbeeld: ‘When The Blues Comes Callin’ of ‘Feel So Good’. Muzikaal en tekstueel zit het allemaaluitstekend in elkaar.

Dat neemt niet weg dat de cover ‘Hide Away’ door hen prima wordt gespeeld. Ze voegen daar wel hun eigen identiteit aan maar dat doet niets af aan de kwaliteit van het nummer en hun spel. Toch zijn de mannen tegen het einde van het optreden niet zo heel tevreden over de eerste set. Men besluit daarom enkele nummers uit de eerste set nog eens over te doen. Uiteindelijk moet je wel wat goeds op cd zetten, zonder dat je de sfeer van een live optreden daarmee teniet doet.

REACTIES