Oeroeg in Apeldoorn

29 januari 2016, om 20:00 - Rabobankzaal Theater Orpheus, Churchillplein 1, Apeldoorn

Door Agenda

Op vrijdag 29 januari speelt de muziektheatervoorstelling Oeroeg in Theater Orpheus, Apeldoorn. Oeroeg, naar het gelijknamige boek van Hella S. Haasse vertelt het verhaal van de vriendschap tussen een Javaanse jongen en de zoon van een Nederlandse administrateur in het Nederlands-Indië van voor de Tweede Wereldoorlog.Leopold Witte (DE VERLEIDERS, Gooische Vrouwen) en Helge Slikker (Miss Molly & Me, Gejaagd door de wind) geven samen het verhaal vorm tot een speelse, zintuiglijke en muzikale vertelling.

Het beroemde boek ‘Oeroeg’ van Hella S. Haasse wordt een bijzondere vertelling met muziek, door topacteur Leopold Witte en acteur/muzikant Helge Slikker.

Vriendschap in een ander licht

‘Oeroeg was mijn vriend’ – met die zin begint het schrijverschap van Hella Haasse. Haar verhaal over een vriendschap tussen twee mannen, tegen een bijzonder decor: het Nederlands-Indië van voor de Tweede Wereldoorlog. Een land waarin zij zelf ook geboren werd en opgroeide. ‘Oeroeg’, het debuut van Haasse, is nu een toneelstuk gespeeld door acteur Leopold Witte en acteur en muzikant Helge Slikker. “Laten we meteen het eerste mogelijke misverstand uit de weg ruimen,” zegt Witte, bekend van o.a. ‘Gooische Vrouwen’, ‘Dokter Deen’ en De Verleiders. “Het is niet zo dat ik de hoofdpersoon speel en Helge Oeroeg. We spelen hen allebei, samen.” Slikker (Miss Molly & Me, ‘Kauwboy’ en ‘Gejaagd door de wind’) vult aan: “Er zit ook veel muziek en geluid in de voorstelling. Liedjes, en ik werk met ‘geluidservaring’.”
Tweede mogelijke misverstand: Slikker doet geen gamelanorkest na. “Dat verhaal vertellen we al in taal. De taal van Haasse is zo beeldend en zintuiglijk, je proeft Indonesië bijna. Als ik daar gamelan bij ga spelen, verf ik rode rozen rood. Zonde. Ik probeer ándere dingen te vertellen met muziek.”

Signalen van de geschiedenis
‘Oeroeg’ gaat over een Hollandse jongen, de zoon van de administrateur van een theeplantage en Oeroeg, een Javaanse jongen. Ze groeien samen op, maar langzaam ontstaan er barstjes in hun intense vriendschap. Als de ik-figuur na een aantal jaren in Holland weer terug komt in zijn geboorteland Indonesië, gaat hij op zoek naar herinneringen aan zijn jeugd en naar zijn vriend. Door de politionele acties staat de vriendschap in een heel ander licht.
Slikker las het boek in zijn jeugd: “Maar nooit met de bagage die ik nu heb. Ik las toen over de romantiek van die vriendschap. Nu zie ik beter dat de signalen van de geschiedenis door het hele boek heen zitten. Dat probeer ik met muziek ook te doen. Je denkt: wat een gek geluid hoor ik daar. En pas op driekwart los ik dat in. Gebruik ik nog eens dat geluid of een melodie. Zo probeer ik muzikale lijntjes te leggen.”

Intuïtief opgeschreven
Wie denkt een stokoud verhaal opgedist te krijgen, heeft het mis. Witte: “Ze schreef over een gecompliceerde tijd in onze vaderlandse geschiedenis, terwijl ze er toen middenin zat, zonder afstand. Het verhaal gaat over de botsing tussen twee culturen. Dat heeft Haasse heel intuïtief opgeschreven. In de voorstelling vullen het boek aan met teksten die Hella Haasse later in haar leven heeft gezegd en geschreven naar aanleiding van de kritiek op ‘Oeroeg’.”
Slikker: “Daardoor is het heel erg een voorstelling van nu, voor een publiek van nu. Mensen in de zaal kennen de geschiedenis vandaag de dag veel beter dan toen het boek net verscheen. Maar het boek is wel het hart van de voorstelling, want het verslag van die vriendschap staat nog steeds fier overeind.”

De ogen geopend
De twee mannen kenden elkaar alleen van naam voor dit project. Nu zijn ze samen in een wrang stuk Nederlandse geschiedenis gedoken en dat schept een band. Slikker: “Door ons te verdiepen, komen we achter steeds meer dingen. We hebben ons daar misdragen, zonder twijfel. Heftig, maar ook heel interessant. Het heeft mijn ogen geopend.”
Witte: “Ja, de mijne ook. Het is zo makkelijk: achteraf praat je het allemaal goed en heb je het altijd al geweten. Maar het mooie van ‘Oeroeg’ is juist dat het een zoektocht is. De ik-persoon beschrijft hoe hij zijn jeugd heeft beleefd, zo was het toen voor hem. Pas later, in het licht van de geschiedenis, ziet hij in dat het anders moet zijn geweest. Dat vind ik een moedig uitgangspunt van Hella Haasse.”

ONDERWERPEN

Theater

Onze nieuwsbrief

Elke maandag ons nieuws in de mail?

REACTIES

Elke maandag ons nieuws in de mail?