Paceshifters play Nirvana in Gigant

Een avond om nooit te vergeten: Paceshifters speelt Nevermind in Gigant

Ik moet eerlijk bekennen: als ik Nirvana hoor, gaat mijn hart sneller slaan. Die rauwe energie, die stevige gitaarriffs, niet zo gek dus dat de Paceshifters met deze muziek op tour zijn geweest, want ook ik ben smoorverliefd op hun muziek. En gisteravond, in een uitverkocht Gigant, kreeg ik precies waar ik op hoopte: de nummers van Nevermind, live, van mijn favoriete band.

Ik stond er middenin en kon het nauwelijks geloven. Jong en oud stond naast elkaar, iedereen zong en sprong mee op de klanken van de band van weleer. Ik heb de Paceshifters vaak live gezien, maar dit voelde als de kers op de taart. Muziekgeweld in optima forma kippenvel van begin tot eind.

Grappig genoeg werd mij vooraf gevraagd of er nog een pit in de zaal zou komen. “De jongere bezoekers misschien,” zei ik nog, “maar de oudere kijkers, dat denk ik niet. Nou, ik heb me vergist. Zo vergist. ‘Hoe ouder, hoe gekker’ dat schreeuwde de zaal me letterlijk tegemoet. Ik heb mensen zien losbarsten die ik dat nooit had verwacht, en het was prachtig om te zien.”

En toen kwam daar nog het voorprogramma bovenop: Cloudsurfers. Twee drummers, twee gitaristen en een bassiste die haar smile niet van haar gezicht kreeg en een muur aan geluid, en een zaal die al lang vóór de hoofdact in vuur en vlam stond. Zij zweepten ons moeiteloos op en legden daarmee de lat hoog maar de Paceshifters namen die lat en wierpen hem nog verder het zuiden in.

Weer een mooie avond in Gigant. Mijn oren suizen nog, mijn hart ook. Ik kijk al uit naar de volgende.

Gigant 13 november 2026