
Levend verlies: rouwen om wat er nooit zal zijn
Mijn dochter is 21 jaar. Een volwassen vrouw, zou je zeggen. Maar haarontwikkeling ligt op het niveau van een kind van ongeveer tweeënhalf jaar.En weet je? Dat is voor ons inmiddels heel gewoon.Ons dagelijks leven is daarop ingericht. We denken er niet voortdurendover na. We kijken voor de zoveelste keer een Sinterklaasfilm, gaan naareen concert












