In Beeld: Astrid en Janet van restaurant De Bon Vivant

Zaterdag 15 februari 2020

Door Amrutha Mol

Restaurant De Bon Vivant is een begrip in Apeldoorn. Het restaurant aan de Loolaan kent veel verschillende bezoekers, van Apeldoorners tot buitenlandse toeristen. Mensen komen er graag genieten van de Franse keuken en de sfeer. Dit jaar bestaat het restaurant 26 jaar. Vriendinnen Astrid Westdorp en Janet Eilander hebben bijna het eerste jaar erop zitten als nieuwe eigenaressen van De Bon Vivant. Hoe ging het eerste jaar in een, voor hen, nieuw vakgebied?

Hoe kwamen jullie op het idee om De Bon Vivant over te nemen?

Astrid en Janet komen beiden uit de zorgsector, maar kenden restaurant De Bon Vivant al heel lang. Janet: ,,Onze kinderen zaten hier dichtbij op school, dus we liepen er iedere dag wel langs. Daarnaast kwamen we zelf regelmatig over de vloer en hebben we al onze grote feesten hier ook gevierd. Ik heb hier ook nog een tijdje gewerkt, dus we waren al wel redelijk bekend hier.”

Astrid knikt instemmend en zegt: ,,We hadden het er natuurlijk vaak over en dan zeiden we vaak tegen elkaar dat het zo jammer was dat het alleen in de avonden open was. Terwijl het zo’n mooie plek is, met veel verkeer, ook vanaf Paleis Het Loo. We dachten eerst na over een ‘shop-in-shop’-idee, wij zouden dan overdag onder andere de lunch verzorgen en de vorige eigenaren Hans en Yvonne zouden dan ‘s avonds het diner doen.”

Janet vult aan: ,,Eigenlijk hebben we gewoon een tafel gereserveerd en zijn we met Hans en Yvonne in gesprek gegaan. Zij stonden aan het begin van een nieuw avontuur en al vrij snel kwam het voorstel of we het niet wilden overnemen. Voor ons kwam dat best spontaan, daardoor hebben wij ons concept ook iets moeten omgooien, maar het was wel een aangename verrassing.”

Was er al lang een ondernemersambitie en waar kwam die vandaan?

Astrid: ,,Wij zijn de onderneming aangegaan om een bestaand concept uit te breiden. Het avontuur om te ondernemen groeide langzaam met ons mee. We hadden een droom en bepaalde ideeën die gaandeweg werden gevoed naarmate we verder kwamen in het proces naar de overname en opening toe. We zijn telkens op zoek naar uitdaging.”

Janet: ,,Het was niet zozeer dat we 10 jaar geleden al wisten dat we dit gingen overnemen, wij wilden De Bon Vivant vernieuwen en aanvullen met onze eigen ideeën.”

“We zijn telkens op zoek naar uitdaging”

Hoe was de switch van de zorgsector naar de horecasector?

Astrid: ,,De zorg kenden we allebei al goed, daarin hebben wij veel ervaringen opgedaan en lessen geleerd die we mee konden nemen naar dit, ons nieuwe vakgebied: de horeca. De grootste overeenkomst is het zorgen voor mensen. Vanuit de zorg hebben we een oog ontwikkeld voor wat mensen willen en nodig hebben. Dat kunnen we hier ook toepassen. Mensen proeven heel makkelijk wat de sfeer is ergens. Daarom vinden wij het prettig om aandacht en betrokkenheid uit te stralen, dat staat ook hoog in ons vaandel.”

Janet: ,,En dat horen we ook terug van gasten. Zij omschrijven De Bon Vivant als fijn en gezellig, dat komt mede doordat ons team zo goed op elkaar ingespeeld is. Hierdoor kunnen we de gasten een nóg betere beleving geven.”

Hoe reageerden jullie vrienden en familie op deze verandering?

Janet zegt: ,,Toen het voorstel voor een overname kwam, moesten we dat natuurlijk wel goed overleggen met onze gezinnen. Zij reageerden erg enthousiast. Mijn man is vinoloog en maakt ook de wijnkaart, zo is hij ook een beetje bij het restaurant betrokken.”

Waren er bij jullie zelf enige twijfels voor de overname?

Astrid vertelt: ,,Nee, zeker geen twijfels, wel gezonde spanning. We gingen natuurlijk een veilig nest verlaten maar dit was een leuke nieuwe uitdaging voor ons. Wij zijn dan ook echt enthousiast aan de slag gegaan.”

Janet: ,,Eigenlijk zijn we meteen begonnen met gas geven, de puzzelstukjes vielen ook op z’n plek en het proces naar de opening toe ging goed. Natuurlijk was het voor ons ook wel erg nieuw, zo zaten we vorig jaar in de schoolbanken om onze horecapapieren te halen, maar verder hadden we een heel duidelijk beeld gevormd hoe wij het restaurant wilden vormgeven.”

Waarom past restaurant De Bon Vivant bij jullie?

Janet begint te vertellen: ,,Naast dat we De Bon Vivant al heel lang kennen zijn er natuurlijk ook veel mensen in Apeldoorn die het restaurant kennen. De fijne gastvrije associaties, daar passen wij bij.”

Astrid vult haar vriendin aan: ,,Ja, precies. Bij ons is het echt ‘what you see is what you get’. Alles wat je hier proeft en beleeft, de gastvrijheid, de fijne sfeer, eigenlijk het hele totaalplaatje, dat past bij ons. Wij zijn een verlengde van De Bon Vivant.”

De dames kijken elkaar aan en zijn het er zo te horen beide over eens: ,,het kon ook geen andere plek zijn, dit is echt de plek die bij ons past.”

“Wij zijn een verlengde van De Bon Vivant, what you see is what you get.”

Hoe was het om een restaurant over te nemen dat al jaren dezelfde eigenaar had?

Astrid: ,,We ervoeren het niet als drempel, maar juist als een leuke uitdaging om De Bon Vivant meer naar onze eigen hand te zetten. De doelgroep is iets veranderd, er zijn wat meer jonge mensen te vinden. We hadden dan ook een duidelijke visie op hoe we het restaurant wilden aanpassen. Daarnaast zijn er wel veel personeelsveranderingen geweest maar dat heeft ons team juist verrijkt.”

Janet zegt: ,,Het team vormt zich heel mooi naar ons, we zijn ook erg op elkaar ingespeeld en dat maakt dit een fijne werkplek.”

Hebben jullie veel dingen veranderd?

Astrid meldt: ,,We hebben een aantal dingen veranderd, zoals het interieur en de huisstijl. Dit deden we ook om de mensen duidelijk te maken dat er nu 2 andere eigenaressen aan het roer staan. De werkprocessen die al goed liepen hebben we niet veranderd, hooguit aangevuld met onze visie. De dynamiek is, na het delen van onze nieuwe inzichten en visies, ook anders binnen het team. Er zijn een aantal werkprocessen aangepast of bij gekomen.”

Wat is het effect van samen ondernemen op jullie vriendschap?

Astrid: ,,We zijn elkaar niet alleen gaan zien als compagnons, onze vriendschap is juist sterker geworden.”

Janet: ,,Ja, we zijn onlangs samen een week op vakantie geweest en we hebben het maar 1 middag over het restaurant gehad, verder zijn we vooral samen als vriendinnen op vakantie gegaan.”

Astrid moet even lachen en zegt: ,,Ja, eigenlijk is het wel grappig, toen we aan de start van dit avontuur stonden hadden we 6 pijlers voor ogen die we wouden nastreven en beiden kozen we 3 verschillende pijlers. We vullen elkaar heel goed aan, dat gaat heel natuurlijk.” Astrid is meer van de technische kant, onder meer de computer, verschillende systemen, de boekhouding. Janet is meer van de praktische kant, waaronder verschillende processen, personeelszaken, de menukaart enzovoorts.

Janet gaat verder: ,,We hebben een eerlijke verdeling van het werk en zijn erg trots op wat er nu staat.”

Wat is jullie favoriet van de kaart?

Astrid is meer van de voorgerechten en kiest dan ook: ,,De forel als voorgerecht en als hoofdgerecht de steak tartare. Maar ik vind de carpaccio ook erg lekker! Ik ben geen fan van oesters, dus dat zou ik zelf niet zo snel nemen.” Janet houdt wel van oesters en zegt: ,,Sommige gerechten moeten op de kaart blijven staan, zoals de steak tartare, de oesters en carpaccio. Maar mijn favorieten zijn, in het wildseizoen de hertenbiefstuk en anders de steak tartare.”

Waar gaan jullie zelf uit eten?

Astrid en Janet gaan meestal in de omgeving uit eten: ,,We zien andere restaurants niet als concurrenten maar als partijen waar we van kunnen leren.” Janet zegt: ,,Ja, ik ga wel vaker uit eten dan Astrid, ik vind het heerlijk om een avondje verzorgd te worden. Daar kan ik, nu ik een eigen restaurant heb, meer van genieten. Meestal bij collega restaurants in de buurt. Maar de Bon Vivant blijft natuurlijk onze 2e huiskamer, het is een werkplek waar voor ons zo veel emotie in zit.”

“De Bon Vivant blijft natuurlijk onze 2e huiskamer, het is een werkplek waar zo veel emotie in zit.”

Komen de oude eigenaren nog wel eens als gast?

,,Hans en Yvonne zijn momenteel heel druk met het eigen restaurant in Het Aardhuis, maar we hebben zo nu en dan nog contact”, vertelt Janet.

We zijn bijna 1 jaar verder sinds de overname, hoe was het afgelopen jaar?

Janet: ,,Het afgelopen jaar was een achtbaan voor ons! We zitten nu midden in de procesbewaking.”

Astrid: ,,Ja, alles was nieuw en overheersend. We zijn ook persoonlijk gegroeid. De Bon Vivant is meer naar ons toegegroeid als ‘ons’ restaurant.”

Janet zegt: ,,Ja, we hebben nu meer contact met gasten en een heel team dat we moeten aansturen. Ik ben wel blij dat het eerste jaar erop zit. Nu kunnen we bezig met het perfectioneren van de processen, details toevoegen en nieuwe processen aangaan.”

Zijn er dingen die jullie hebben verrast?

Janet gaat van start en zegt: ,,In de zorg heerst een hele andere cultuur, dus de horecacultuur verraste ons, maar hier geven we onze eigen draai aan.”

Astrid vult aan: ,,Het is de switch naar de horeca mentaliteit die mij het meest verrast heeft. De overname zorgde voor een nieuwe frisse blik en samen met het team groeiden we naar een vernieuwde versie van restaurant De Bon Vivant. We zijn met z’n allen heel tevreden over hoe het nu gaat.”

Hoe ziet de toekomst er uit voor restaurant De Bon Vivant?

Astrid besluit: ,,We willen natuurlijk nog wel ons lunchconcept gaan oppakken, maar voor nu willen we eerst het diner en alle processen die daarbij komen kijken, perfectioneren.”

Onze nieuwsbrief

Elke maandag ons nieuws in de mail?

Meer lezen over ondernemen

ONDERWERPEN

In Beeld Portretten

REACTIES

Elke maandag ons nieuws in de mail?