Donkere klanken, rauwe gitaren en een flinke dosis muzikale eigenzinnigheid in Gigant

Het was weer genieten in poppodium Gigant in Apeldoorn afgelopen weekend. In een gezellig gevulde popzaal stonden twee bijzondere bands op het programma die ieder op hun eigen manier laten horen dat rockmuziek nog lang niet in vaste hokjes te stoppen is. Het werd een avond vol verrassingen, experimentele klanken, stevige gitaren en vooral heel veel muzikale eigenzinnigheid.

Met Stuurbaard Bakkebaard en Rats on Rafts stonden er twee bands op het podium die niet bang zijn om buiten de gebaande muzikale paden te treden. De sfeer zat er vanaf het begin goed in. Het enthousiaste publiek kreeg bovendien niet alleen muzikaal, maar ook visueel het nodige voorgeschoteld. De verlichting was behoorlijk bijzonder en gaf de zaal regelmatig de uitstraling van een donker, rokerig punkhol. Precies passend bij de muziek die deze avond door de speakers knalde!

Stuurbaard Bakkebaard trapt de avond af

De eer om deze avond te openen was aan Stuurbaard Bakkebaard. Een band die zich eigenlijk moeilijk in één muzikaal genre laat vangen. Is het experimentele rock, neo-psychedelica of toch iets heel anders? Eigenlijk maakt het niet zoveel uit, want deze band heeft inmiddels een geheel eigen geluid ontwikkeld.

Sinds de oprichting in 1996 heeft het trio al heel wat muzikale avonturen beleefd. Met vijf albums en honderden optredens in binnen- en buitenland heeft de band een flinke staat van dienst opgebouwd. Na hun vorige album Boys Do Cry volgde een periode waarin de muzikanten zich ook achter de schermen bezighielden met muziek voor film en televisie. Maar stilzitten deden ze bepaald niet.

Met hun zesde album Feeding The Rats zijn ze weer helemaal terug op het podium. En dat is te merken!

Vanaf de eerste klanken wordt duidelijk dat Stuurbaard Bakkebaard niet voor de gemakkelijkste weg kiest. De muziek klinkt rauw, hoekig en soms behoorlijk experimenteel. Fuzzende gitaren, stevige drums en de kenmerkende vervormde zang vormen samen een bijzondere geluidsmuur. Het ene moment klinkt het lekker stevig en dreigend, terwijl er op andere momenten onverwachte muzikale wendingen voorbij komen.

Het is muziek waarbij je soms even moet schakelen, maar juist dat maakt het optreden verrassend. Het trio weet de aandacht vast te houden en laat zien dat je als band vooral je eigen koers moet blijven varen. Een eigenzinnige en overtuigende opening van deze muzikale avond!

Rats on Rafts brengt de donkere jaren tachtig terug

Na de muzikale avonturen van Stuurbaard Bakkebaard was het tijd voor de Rotterdamse postpunk- en newwaveformatie Rats on Rafts.

Deze band is terug met het indrukwekkende album Deep Below, waarop de donkere en mysterieuze sfeer van de vroege jaren tachtig duidelijk doorklinkt. Een periode waarin postpunk en new wave een heel eigen geluid ontwikkelden, met donkere gitaren, melancholische melodieën en een voortdurende onderhuidse spanning.

Rats on Rafts weet die sfeer op een bijzonder eigen manier naar het heden te vertalen. Tijdens het optreden worden we meegenomen in een muzikale wereld waarin dreigende gitaarpartijen, hypnotiserende ritmes en mysterieuze zang elkaar afwisselen.

Invloeden van bands als The Cocteau Twins, The Sound, The Cure en Clan of Xymox zijn herkenbaar, maar Rats on Rafts blijft vooral zichzelf. De band zwemt tegen de muzikale stromingen in en trekt zich weinig aan van trends of verwachtingen.

Live komt dat geluid uitstekend tot zijn recht. De muziek is soms duister en onheilspellend, dan weer opzwepend en meeslepend. De bijzondere verlichting versterkt die sfeer nog eens extra. Met donkere tinten en een rauwe uitstraling krijgt de popzaal regelmatig het karakter van een underground punkclub uit vervlogen tijden.

Het publiek laat zich ondertussen niet onbetuigd. Er wordt enthousiast gereageerd op de stevige passages en de bijzondere muzikale opbouw. Het is duidelijk dat deze Rotterdamse formatie weet hoe ze een zaal moet meenemen in haar eigen muzikale wereld.

Twee bands, twee totaal verschillende belevenissen!

Wat deze avond in Gigant zo bijzonder maakte, was vooral het contrast tussen beide bands. Stuurbaard Bakkebaard met zijn experimentele, rauwe en psychedelische rock en Rats on Rafts met zijn donkere postpunk en newwaveklanken.

Toch was er ook een duidelijke overeenkomst: beide bands hebben een geheel eigen geluid en laten zich niet zomaar in een muzikaal hokje plaatsen.

Samen zorgden ze voor een avond waarop je als muziekliefhebber volop werd verrast. Geen standaard rockconcert, maar een muzikale ontdekkingstocht waarbij stevige gitaren, bijzondere klanken, een enthousiaste zaal en een passende lichtshow elkaar perfect aanvulden.

Een gezellig gevulde Gigant, twee verrassende optredens en een sfeer die uitstekend paste bij de muziek.

Kortom: een avond vol rauwe energie, donkere klanken en muzikale avonturen. Gigant op zijn best!