Dutch Queen – een avond pure Queen-magie in Gigant

Al vijftig jaar lang zit Bohemian Rhapsody in ons collectieve geheugen gegrift. De hoge notering in de Top 2000 van afgelopen december bewijst het opnieuw: het erfgoed van Queen doorstaat moeiteloos iedere tand des tijds. Met het album A Night at the Opera vestigde de Britse band definitief haar naam en verzekerde zij zich van een plek in de absolute rockgeschiedenis. Het album is bovendien veel meer dan alleen dat ene iconische nummer – het herbergt nog elf andere juweeltjes.

Een mooi detail : de titel A Night at the Opera is ontleend aan de gelijknamige film van de Marx Brothers uit 1935, een Amerikaanse komedie vol chaos, humor en onverwachte wendingen. Precies die geest past naadloos bij Queen. Net als in die film botsen op het album stijlen, sferen en emoties voortdurend met elkaar: van opera naar hardrock, van cabaret naar intieme ballad, soms zelfs binnen één nummer. Het onderstreept hoe eigenzinnig en speels Queen altijd is geweest – muziek als avontuur.

Om dat gouden jubileum te vieren brachten de vijf topmuzikanten van The Dutch Queen ode aan dit meesterwerk. Het album werd integraal uitgevoerd, van begin tot eind, met hoorbare liefde en respect voor het origineel. Van rauw rockgeweld tot breekbare, intieme momenten – alles kwam voorbij. En alsof dat nog niet genoeg was, volgde daarna een royale greep uit Queens indrukwekkende oeuvre. Van 1973 tot 1991 domineerde de band de hitlijsten met veertien albums vol klassiekers. Keuze genoeg, maar nooit uit schaarste. Het werd een avond om niet te vergeten: een muzikale trip down memory lane én een verjaardagsfeest voor 50 jaar Bohemian Rhapsody.

De bezetting liet niets te wensen over:

• Merijn van Haren – zang (Navarone, The Analogues)
• Kees Lewiszong – gitaar (Navarone)
• Joost van Haaren – bas (Krezip, Novastar)
• Henk Jan Heuvelink – toetsen (Marike Jager, Klein Orkest)
• Tim van Delft – drums (De Staat)

Het album A Night at the Opera werd in volle glorie gespeeld met onder meer Death on Two Legs, You’re My Best Friend, ’39, The Prophet Song, Love of My Life en natuurlijk Bohemian Rhapsody, afgesloten met God Save the Queen. Daarna barstte het feest pas echt los met publieksfavorieten als Tie Your Mother Down, Under Pressure, Innuendo, The Show Must Go On, Somebody to Love, Don’t Stop Me Now, Radio Ga Ga, een korte reprise van We Will Rock You en een allesverzengende finale met We Are the Champions.

Het publiek zong massaal mee, zowel met de albumtracks als met de latere hits. De popzaal was tot de nok gevuld en dat voelde je in alles: in de warmte, in het volume, in het enthousiasme. Licht en geluid waren strak afgestemd op de show. Soms was het licht zelfs fel, en enkelen vonden de drums wat hard – zelf merkte ik daar weinig van. De energie overheerste.

Bijzonder was een vader die met zijn zevenjarige zoon aanwezig was. Nog voor het concert vertelde hij: “Mijn zoon is helemaal idolaat van Queen. Elk nummer zingt hij uit volle borst mee en hij kan alle partijen drummen.” Vader en zoon genoten zichtbaar met volle teugen – een prachtig beeld van hoe deze muziek generaties verbindt.

Op het podium spatte het spelplezier ervan af

Merijn van Haren was een onvermoeibare aanjager, stuiterballend over het podium en voortdurend in contact met het publiek.

Kees Lewiszong trakteerde op geweldige, loepzuivere solo’s die het Queen-DNA perfect vingen.

Joost van Haaren vormde met Tim van Delft een ijzerstrakke ritmesectie: rustig, solide, onwrikbaar.

Henk Jan Heuvelink bewees zich als ware multi-instrumentalist en kleurde het geluid rijk en gelaagd in.

Tim van Delft drumde strak, krachtig en precies – de motor van de avond.

The Dutch Queen liet horen dat Queen niet alleen geschiedenis is, maar springlevend. Dit was geen imitatie, maar een liefdevolle, muzikale viering. Een avond waarop het verleden opnieuw ging ademen – luid, groots en onvergetelijk. 🎶

9-1-2026 Gigant Popzaal