Familiegevoel tijdens de maaltijd

Dakloosheid kent vele gezichten. Iedereen heeft daarin zijn of haar eigen verhaal. In deze reeks van tien verhalen maak je kennis met dakloze mensen, mensen die dakloos zijn geweest en hulpverleners. Zij vertellen over wat het betekent om geen thuis te hebben. Wat zijn hun dromen en wensen? Hoe lossen we dakloosheid op? Wat zouden zij zelf doen als zij het voor het zeggen zouden hebben?

Diaconale gemeenschap Sant’Egidio aan de Stationsstraat biedt elke week een maaltijd voor zo’n 70 dakloze mensen. Daarnaast hebben ze een kledingbank, waar zij zo’n 900 mensen per maand voorzien van kleding. Het straatteam gaat elke vrijdag met de bakfiets op pad om soep, fruit en koffie uit te delen. Ronald Dashorst is diaken en voorzitter van de stichting. Samen met zijn vrouw en een team van vrijwilligers houdt hij alles draaiende.

Nabijheid en vriendschap voor mensen buiten de boot

Ronald: “Ik kan slecht tegen onrecht, mijn leven lang al. En armoede is onrecht. De verdeling in de wereld is zo scheef. Hoe we omgaan met arbeidsmigranten bijvoorbeeld. Zij mogen hier wel komen werken, maar hun rechten worden niet beschermd en er is geen goede opvang voor ze. Ik voel me verbonden met de mensen aan de rand van de samenleving, hun situatie raakt mij. Net als Jezus wil ik dichtbij mensen staan die buiten de boot vallen. Ik heb geen oplossing voor hun situatie, maar ik kan ze wel mijn nabijheid en vriendschap bieden.”

Het voelt als familie

“Elke maandagavond dekken we met ons team van vrijwilligers de tafels, zetten we bloemen en kaarsen op tafel en bieden we onze bezoekers een driegangenmenu. Net als in een restaurant krijgen ze aandacht, worden ze gezien. Ze kunnen hier even op adem komen en ontspannen. Je voelt het hier aan de energie in de ruimte, want het leven op straat is hard. Ook de ontmoeting is belangrijk. Ervaringen en nieuws worden gedeeld. Bezoekers zeggen: ‘Het voelt hier als familie’. Met kerst is dat gevoel nog sterker. Ik vind het mooi dat we dat kunnen bieden: een oase te kunnen zijn in de woestijn. Wat ik ook bijzonder vind, is de wederkerigheid. Bezoekers vragen ook hoe het met mij gaat, zijn geïnteresseerd in mij. Zo ontstaan er echte vriendschappen.”

Goed doen voelt goed

“Hoewel ik mij vaak zorgen maak om de verharding in de samenleving, zie ik zoveel goedheid. Die goedheid ervaar je juist als je je inzet voor je medemens. Daar waar jij je inzet, gaat de liefde stromen. En in die liefde word je mens. Goed doen voelt goed, dat zien we ook bij onze vrijwilligers en stagiairs. Ook zij ontdekken wat er nog meer leeft in de samenleving, buiten hun eigen leefwereld. Dat vind ik zelf zo enorm verheffend!”

Waardige vormen van bestaan

“Als ik het voor het zeggen zou hebben, dan zou ik een vorm van hulp bedenken waarbij we mensen onderdak bieden en toegang geven tot goede hulp en voorzieningen. Zo kan elk mens een waardige manier van bestaan hebben. Eén manier is hierin niet genoeg, er zijn meerdere vormen nodig voor verschillende behoeftes en wensen. Die vormen zijn er zeker, we moeten daar alleen in willen investeren als samenleving.”

Een stukje eigenwaarde

Wil je wat doen voor dakloze mensen? Kom bij Sant’Egidio werken als vrijwilliger. Of doneer jouw kleding aan de kledingbank. Nieuw ondergoed kunnen zij ook altijd goed gebruiken. Ronald: “Met zoiets kleins geef je mensen al een stukje eigenwaarde.”

Meer informatie vind je op www.santegidio.nl.