Ramptoeristen

Vrijdag 16 januari 2015

Door Karin van der Wekke

Foter / Dietmut

Met meer dan 500 vrienden op Facebook, verzamelt tijdens verschillende fasen in mijn leven kan ik met recht zeggen dat mijn timeline een vrij accurate afspiegeling van de samenleving laat zien. Met een beetje fantasie kan ik gemakkelijk een aantal hoofdgroepen te onderscheiden. Ik ken blijkbaar een hoop makke schapen die meeliften op elke hype die ze tegen komen. Ik noem een icebucket challenge, huishoudbeurs of project X, op straat noem je dit meelopers. Ook ken ik een heleboel mensen die eigenlijk niets te melden hebben maar toch stug elke dag een paar keer van zich moeten laten horen, de zogenaamde grijze massa. En dan heb je nog van die sociaal geëngageerde personen die ieder onrecht aangrijpen om eens flink van zich te laten horen. En met die laatste groep heb ik de laatste tijd nogal een probleem.

Natuurlijk, juist door kanalen zoals sociale media zijn we op de hoogte van alle vreselijke dingen die er gebeuren in de wereld. Dus niet alleen van het kleinburgerlijk leed wat in onze eigen achtertuin plaats vindt. Dat betekent niet dat onze traditionele media al dit nieuws op een gelijkwaardige manier in beeld brengen. Het neerhalen van een boeing vol Nederlanders wordt net iets groter uitgemeten dan de genocide op een Afrikaans volk waarvan we de naam (of dit nu terecht is of niet) niet eens kunnen uitspreken. En dat strijkt nou net in tegen de normen en waarden van deze zelfbenoemde moderne heiligen. Van die mensen die na elke breed gedragen stille tocht gaan lopen roepen dat er ergens midden op de Zuidpool een zeldzame bacterie aan het uitsterven is en dat dit ook onze aandacht verdient.

Flikker lekker op met je neppe compassie. Allereerst als je het allemaal echt zo belangrijk vond dan zat je vast niet continu te ventileren op Facebook maar dan zou je je energie waarschijnlijk ergens anders in steken. De mensen waar jij je zogenaamd hard voor maakt helpen bijvoorbeeld. Ten tweede  heb je waarschijnlijk een bericht geretweet dat twee jaar geleden verzonnen is door een willekeurige trol omdat het internet nou eenmaal vol hoaxen staat.

Dit betekent overigens niet dat ik wil ontkennen dat er in de rest van de wereld vreselijke dingen gebeuren waar wij helemaal geen weet van hebben. Integendeel. En ook niet dat deze dingen niet aan de kaak moeten worden gesteld. Je mag ze in mijn ogen alleen niet afzetten tegen gebeurtenissen die net zo gruwelijk zijn met wellicht nog meer impact omdat het nou eenmaal raakt aan onze eigen belevingswereld.

Iedere regio kent nou eenmaal zijn eigen verdriet. Denk je bijvoorbeeld dat ook maar iemand buiten Nederland  bekend is met het rampjaar 1672? (Helaas ook veel Nederlanders niet, maar dat terzijde). Omdat er gewoonweg te veel geschiedenis is om te beschrijven. Het enige dat we kunnen doen is proberen onze eigen omgeving veilig te houden, en daar waar dit naar menselijke mogelijkheden kan te helpen om het leven dragelijk te houden.

En wat mijn hypocriete Facebookvrienden betreft, voortaan stel ik hen de vraag: ‘Wat ga jij hieraan veranderen?’.

Onze nieuwsbrief

Elke maandag ons nieuws in de mail?

Meer lezen over cultuur

REACTIES

Donderdag 4 februari 2016

Door Vroonphoto

Amber de Wolde

Hoi Jook, 

Verleden week was ik in de Heineken Music Hall voor een concert en voor aanvang van het concert vroeg een jongen waar ik vandaan kwam. Ik zei met groot enthousiasme dat ik uit Apeldoorn kwam en de jongen keek me aan, fronste zijn wenkbrauwen en zei: ,,Dat ligt toch in Drenthe?” Ik reageerde: ,,Nee joh, in het midden van het land.” De alleraardigste jongen was nog niet eerder buiten Amsterdam geweest.

Ik merk dat wel vaker dat de Amsterdams georiënteerde mensen geen idee hebben wat er in de rechterflank van de randstad gebeurt. Alsof we een stel achterlijke provincialen zijn die het buskruit nog moeten uitvinden. Gelukkig is het tegendeel waar en hebben wij juist in Apeldoorn veel zaken die meetellen op de kaart in Nederland. 

Neem nou de Giro die hier van start gaat. Toch een beetje een overwinning dat zo een belangrijke wielerkoers ons stadse dorp aandoet. Neem de wandelvierdaagse en Het Loo. Neem de Apenheul en onze heerlijke bossen. Dat heeft Amsterdam niet. In Artis lopen de apen niet los en het Vondelpark is natuurlijk niet te vergelijken met onze bossen. Amsterdam mag dan het Grachtenconcert hebben, maar wij hebben het Kanaalconcert en het Drakenbootfestival. Ik zou voor geen geld willen ruilen met het zogenaamde turbulente Amsterdamse leven.

Kijk, in Apeldoorn kan je lokaal websites oprichten die over lokale helden gaan. Neem nou Püntig055.nl. De site waar alle schrijvers op 1 na ex-Apeldoorn Directers zijn.

Daar kun je nog glimlachen om de verhalen, omdat ze onze lokale helden beschrijven. Noem het maar digitaal creatief Apeldoorn. Ik ben trouwens benieuwd wanneer de makers zichzelf ‘te kak’ gaan zetten.

Dat is nou zo leuk dat in Apeldoorn alles herkenbaar is.

Ik hou van dit dorp in al zijn mooie kleurschakeringen van mensen en culturen.

Liefs, Peter

REACTIES

Elke maandag ons nieuws in de mail?