Nostalgie van de Boss voelbaar in Gigant

Gigant was vrijdagavond goed gevuld met bezoekers van vooral middelbare leeftijd die zich veertig jaar terug in de tijd waanden.

We schrijven 12 juni 1985. Mijn zus Marleen, vijf jaar ouder dan ik, stond met haar vriendinnen Annet en Marianne urenlang dansend voor de spiegel zich op te tutten. Als klein jongetje van 14 zat ik gebiologeerd te kijken en op mijn vraag waarom ze zo uitgelaten waren, was het antwoord in koor dat ze een bijzonder concert in de Rotterdamse Kuip gingen bezoeken. De spanning was zichtbaar voelbaar. Een optreden van Bruce Springsteen was hun avondbesteding. Een iconisch optreden bleek achteraf. Dat ik als klein broertje niet meemocht met de dames was vanzelfsprekend, maar daar dacht ik op dat moment echt anders over. Teleurgesteld ging ik vervolgens maar weer voetballen, maar op die dag is wel de liefde voor de muziek van Springsteen bij mij ontstaan.

Met het verstrijken der jaren heb ik de “Boss” persoonlijk meerdere malen live mogen bewonderen en zelfs een keer kunnen ontmoeten, maar het missen van het legendarische concert in Rotterdam bleef een muzikale leemte.

Met het verstrijken der jaren heb ik de “Boss” persoonlijk meerdere malen live mogen bewonderen en zelfs een keer kunnen ontmoeten, maar het missen van het legendarische concert in Rotterdam bleef een muzikale leemte

Precies veertig jaar later, afgelopen vrijdag 6 juni 2025 , trad de uitmuntende coverband van Springsteen, De Bruceband, op in Gigant en integraal speelden deze rasmuzikanten het legendarische concert van 12 en 13 juni 1985. Ruim 3,5 uur songs van de, inmiddels 76-jarige, baas uit New Jersey. Dezelfde setlist als in 1985 en ook nog in authentieke volgorde. Een feestje waarbij door schrijver dezes uiteraard acte de présence gegeven diende te worden, mede uit nostalgisch oogpunt.

De Bruceband heb ik meerdere malen live mogen aanschouwen en hun professionalisme en aanstekelijk enthousiasme vallen daarbij iedere keer weer op. Dat was ook in Gigant niet anders. Spijtig was wel dat de techniek van het geluid de eerste drie kwartier te wensen overliet. Zo kwam de prettige stem van zanger Robert Phillippi in het begin minder goed uit de verf dan van hem gewend en zat er een kraak in een van de luidsprekers. Dit euvel lag geenszins aan de muzikanten, maar livemuziek is mensenwerk en technische mankementen kunnen voorkomen.

Zonder de andere muzikanten tekort te doen, allen wisten hun instrumenten uitmuntend te beroeren, viel saxofonist Anko Kooistra, alias Dr. K muzikaal op door uiterst fraaie soli

In combinatie met het Apeldoorns publiek, dat doorgaans eerst de kat uit de boom kijkt, was het hard werken voor de band, maar al spoedig na het technische euvel had de professionele formatie de juiste snaar bij de bezoekers te pakken en leidde het vervolg van het concert tot groot enthousiasme in de zaal bij de vele herkenbare nummers van The Boss.

Zonder de andere muzikanten tekort te doen, allen wisten hun instrumenten uitmuntend te beroeren, viel saxofonist Anko Kooistra, alias Dr. K muzikaal op door uiterst fraaie soli. In de ochtend nog actief aan de operatietafel bespeelde hij de sax alsof hij nimmer anders heeft gedaan. In de imaginaire schoenen staan van Clarence Clemmons is geen sinecure, maar Dr. K kweet zich uitmuntend van die taak.

Springsteen is de laatste tijd veel in het nieuws, mede omdat hij de fratsen van Trump vaak aanpakt in het nieuws. Persoonlijk vind ik die maatschappelijke betrokkenheid een meerwaarde van de geëngageerde Springsteen, maar Phillippi waagde zich daar in Gigant niet aan. Begrijpelijk, maar ergens ook jammer, zeker met alle actuele politieke ontwikkelingen wereldwijd.

Het geluid mocht dit keer dan niet optimaal zijn, het was duidelijk, ook voor hen die de band voor het eerst aanschouwden, dat het een zeer professioneel collectief betrof dat op de planken stond en dat ze door hun enthousiasme een mooie participatie en vibe creëerden met het publiek. Dat zorgde voor bijna 3,5 uur optimaal genieten.

Ik ben een gelukkig man om in Gigant integraal alsnog het gevoel te hebben gekregen enigszins bij het iconische concert van Springsteen in Rotterdam 1985 te zijn geweest. Dat achter mij de grote liefde van toentertijd van het vriendinnetje van mijn zus stond, met wie zij toentertijd het concert bezocht, is toch een frappant toeval dat de cirkel rondmaakt.

Bruce is en blijft toch de Boss en de Bruceband wist dat in Gigant wederom op waarde te schatten met een prachtige ode aan een van de meest iconische concerten dat de Kuip ooit heeft aangedaan in het verleden.

Gigant, vrijdag 6 juni 2025