Pink Project overtuigt

De muziek van een van de meest befaamde en invloedrijke rockbands uit de muzikale geschiedenis, Pink Floyd, was te horen in Gigant op vrijdag 24 oktober. Ondanks het gure weer was Gigant uitverkocht, 500 mannen en vrouwen van vooral middelbare leeftijd waren getuige van deze mooie avond met hoogstaande muziek.

Nee, het waren niet David Gilmour of Roger Waters zelf die met hun band het podium betraden, maar de tributeband Pink Project bracht het wereldberoemde live-repertoire van Pink Floyd moeiteloos tot leven in Apeldoorn. De zeven mannen en twee dames op de planken wisten het publiek, dat op zijn Apeldoorns eerst de kat uit de boom keek, uiteindelijk moeiteloos voor zich te winnen. Dit gebeurde door het uitstekende muzikale werk van de zeer op elkaar ingespeelde muzikanten in combinatie met de aangename stem van de nieuwe zanger Jaco van der Steen.

Het authentieke collectief van Pink Floyd staat bekend om hun lange intro’s. Voor de één een groot genoegen en voor de ander een onnodige toevoeging. Pink Project deed dit ook, maar toch leek dit vaak minder lang te duren, maar dit kan ook mijn eigen perceptie zijn. Het kwam de interactie met het publiek tijdens het optreden zeker ten goede.

De muzikanten gunden elkaar de vele solo’s. Uitstekend op elkaar ingespeeld, vloeiden de soli hierdoor prachtig ineen tot een prachtig, consistent geheel. Het zorgde voor een intense muzikale beleving met hele fraaie lichteffecten erbij. Op de achtergrond een scherm met authentieke beelden, waardoor zowel het gehoor als visueel de zintuigen aangenaam werden geprikkeld.

Tussendoor drie korte praatjes. Op het moment dat tijdens een van die gesprekjes werd gepraat vanuit de zaal, schroomde Jason Waasdorp niet deze onverlaat uit het publiek van repliek te dienen en om stilte te vragen. Dat leidde tot applaus en is iets dat meer muzikanten zouden moeten doen tijdens de zo vermaledijde Dutch Disease.

Muzikaal klopte het allemaal als een klok tijdens deze “Echoes, The best of” show, maar bij zo’n titel werden toch twee befaamde Pink Floydnummers node gemist. De eerste song was het prachtige, wereldberoemde “Wish you were here”. Dat nummer had nimmer mogen ontbreken. Van dat gelijknamende album speelde The Pink Project gelukkig wel het 12 minuten durende muziekepos “Shine on you crazy Diamond” met de weergaloze saxbijdrage van Konstantin Iliev die Dick Parry tot in de finesses wist te benaderen.

Het tweede nummer dat werd gemist in Gigant was het nummer “Great Gig in the Sky” waar vooral de prima, zoetgevooisde, achtergrondzangeressen Merle en Jacqueline een hoofdrol hadden kunnen nemen in de begenadigde rol van Clare Torry, later vertolkt door Katie Kissoon. Een gemiste kans, waardoor de achtergrondzangeressen helaas ook teveel op de achtergrond bleven.

Er bleef echter genoeg over aan prachtige muziekstukken. Absoluut hoogtepunt was afsluiter “Comfortably Numb”, waarbij de ruim zes minuten durende gitaarsolo van Ruud Verwijk tot enorm kippenvel en een brok in de keel zorgde. Persoonlijk niet zo verwonderlijk, want het origineel van David Gilmour is, op grote hoogte, de mooiste gitaarsolo die ons universum ooit gehoord heeft. Dat Verwijk in de schaduw kan staan met zijn eigen, meer dan indrukwekkende, solo is dan ook zeer bewonderenswaardig te noemen.

Concluderend kan je stellen dat het in Gigant een avond uitstekende muziek was van een meer dan prima collectief. Voor wie het optreden van de Pink Project onverhoopt gemist heeft een troost, binnenkort kan je hen in de theaters zien optreden samen met DJ Erik de Zwart die de band vergezelt bij de voorstelling “The Story of Floyd”. Een absolute aanrader.

Gezien op vrijdag 24 oktober in Gigant