Lucas Hamming begon met spelen en praten en spelen en praten. Typisch iets wat je bij veel singersongwriters ziet. Maar spelen kon hij als de beste, vooral toen hij solo een mooie ballad zong. Zonder band kwam naar voren dat deze jonge artiest het muzikaal ver gaat schoppen. Het is natuurlijk niet voor niets dat
The Dublin Legends Een compleet feest was het in de popzaal van Gigant. Ongeveer 250 mensen genoten van de Dubliners. De heren zijn ondanks hun hoge leeftijd nog altijd in staat om de sfeer van Ierland in Gigant te laten klinken. Het is een feest van herkenning en erkenning voor het instituut “Dubliners”. Het publiek
De stevige beats van Patrick van “The Doots” samen met de nieuwe bassist van de band gaven de band vleugels. De typische “Yellow Pearl achtige” sound stond als een stevig fundament. Jeffrey de frontman van de band had stemproblemen maar hiervan was weinig te merken gelukkig voor hem en de band. De band opende met
Aan alles komt een eind, zo ook aan station Apeldoorn. Niet in letterlijke zin maar meer in de zin van wat er te beleven valt. Over het algemeen is de sfeer ’s morgens vooral stil, zelfs in de gewone coupé. De één dommelt weg en de andere forens vult een kruiswoordpuzzel in. Ik droom dan
Maandagmiddag. In de trein naar Apeldoorn neem ik wederom het schouwspel waar dat zich afspeelt in de tweede klas. Ik reis alleen eerste klas als ik een dagje uit ga. Dit komt door mijn leeftijd, als 60-jarige reis ik goedkoper met de trein. De trein zit vandaag redelijk vol als we om 15.23 uur gang
Apeldoorn begint weer vol te stromen met toeristen en dat is te merken. Afgelopen zondag waren er ook toeristen in Gigant om daar de Band Graveyard Railway mee te maken. Het dak ging eraf en dat konden de vakantie vierende mensen mee maken. We kunnen hier ook lekker swingen en uit onze plaat gaan. Neem
Rob vertelde mij wat hij afgelopen week had meegemaakt in de trein: Mijn aandacht werd getrokken door een bejaarde vrouw, die met veel tassen de coupe binnenstapte. De meeste tassen werden op de zitplaats naast haar eigen zitplaats neergezet, echter werd de zak van een fastfoodketen op het uitklapbare tafeltje geplaatst. Hmmm… bejaarde vrouw… fastfood…
Lunchen in de trein is ook zo’n heerlijk fenomeen. Een mevrouw zat heerlijk haar boterhammen op te eten en te genieten van een beker met zomertomaatjes. Uiteraard met een boekje met kruiswoordpuzzels erbij. Naast de mevrouw zat een ijverige jonge dame die heftig met haar telefoon bezig was. Verderop zat een moeder tegenover haar dochter.
Klopt Frank, een zomer om niet de vergeten. Het is vreselijk om je dierbaren te verliezen. Rouw, pijn, ontroostbaarheid zijn wel de zomeritems van de betrokkenen. De foto waarin minister Timmermans afgelopen week iemand troostte ontroerde mij. Wel heel mooi dat emotie deze zomer gelukkig ook doordringt in de politiek. Wat dat betreft is er de laatste jaren
Ik zit in de trein naar Apeldoorn. Het is de Duitse trein die van Amsterdam naar Berlijn rijdt en langs Apeldoorn komt. De gast naast mij is aan het snurken, niet echt lekker om te horen. Na een vertraging van bijna een uur komt de trein aan in Apeldoorn. De foto’s op Facebook lieten zien dat
De trein richting Apeldoorn is dunbevolkt maar wel gevuld met allerhande nationaliteiten. Bij mij in de coupé zit een lief Chinees stel en hun jonge kind met zijn drieën muziek te luisteren op één iPhone. Het jonge meisje was eerst aan het krijsen maar werd al gauw stil doordat ze bij haar mammie op schoot mocht en een
Het leven op station Apeldoorn is er een die zeer gevarieerd is. Het begint al goed als ik de trein van Arriva neem en wil overstappen in Apeldoorn. De trein naar Amersfoort rijdt niet en de eerst volgende is die van 8.43. Gevolg een hele volle trein. Eenmaal in de trein zit er tegenover mij
Toen ik zomerkriebels op mijn ipad intikte kwam de Ipad met de term zomergroenten. Dat deed mij gelijk denken aan de heerlijke zomerse groenten van de Apeldoornse Stadsakkers. Ja dat zomerse gevoel van het eten van groenten en aardappelen van de Stadsakkers was heerlijk afgelopen vrijdag avond. Adnan onze culturele knuffel Turk had een Veluws
Hoi Jook, de titel van het stukje is letterlijk waar ik op stuitte. Al wandelend, om mijn hoofd flink leeg te maken, kwam ik dit kunstwerk tegen in De Maten bij de Eglantier. Jij zal dat ook herkennen dat de zin in je leven speelt. Ooit als ik 65 ben, dan gaan we trekken door Europa.
Hoi Jook, Uit Noord Frankrijk dit keer. Ik heb de afgelopen dagen de Roparun met belangstelling gevolgd. Het internet is hier wel traag en anders geregeld dan in Nederland. Maar goed: wat een prestatie van allen. De afgelopen week heb ik nog via Facebook een discussie gehad met een fanatieke veganist. De persoon maakte religie
