Martijn de Frankrijker

Martijn de FrankrijkerMartijn de Frankrijker was een tijdje terug barman en nu niet meer.

Stad
Martijn over…de één z’n dood

Martijn over…de één z’n dood

Dinsdag 17 oktober 2017

Het is fijn als er iemand aan je denkt. Dan kan je helemaal warm vanbinnen worden. ,,Ja, joh, was net even aan je aan het denken.” Och, heeeerlijk vind ik dat, als er dan even aan me gedacht wordt. Dat iemand heel ergens anders een beetje staat rond te koekeloeren, maar dan toch een flink

Stad
Martijn over…een dag (chronologisch)

Martijn over…een dag (chronologisch)

Dinsdag 10 oktober 2017

,,Het is echt verschrikkelijk!” ,,Haha, zo erg?!” Ik ontvang het appje terwijl ik tegen mezelf sta te praten en het maakt me vrolijk. Dat mag niet. Je mag andermans ongeluk niet grappig vinden. Toch vind ik dat. Ze kan zo heerlijk zeuren, namelijk. Ik kijk nu al uit naar het getier (vloeken doet ze niet)

Stad
Martijn over…doen alsof

Martijn over…doen alsof

Dinsdag 3 oktober 2017

Even vraag ik me af of hij op pauze is gegaan. Hij beweegt niet meer. Een mens. Vlees en bloed, zo één. Midden in z’n zin houdt hij op. Bevriest. Hij zei dat ‘ie het ging doen. Dat ik hem uit zijn concentratie moest proberen te halen. Hij kondigde het aan en toch is het

Stad
Martijn over…hoe je een Apeldoorner herkent

Martijn over…hoe je een Apeldoorner herkent

Dinsdag 26 september 2017

Het is twee dagen geleden nu. Ik sta onder de douche. Of ik zit. Dat doen we tegenwoordig, wist je dat al? We zitten massaal onder de douche. Dan gaan we nadenken. Omdat dat de rest van de dag niet meer lukt. Dan zijn we druk met onze telefoon, maar die zijn binnekort allemaal waterdicht

Stad
Martijn over…opdoeken

Martijn over…opdoeken

Dinsdag 19 september 2017

Nou, de kogel is door de kerk. Of door de voormalige bioscoop, of ’t schoolgebouw, of waar die dingen zich dan tegenwoordig ook maar in bevinden: Apeldoorn is de sufste stad van Nederland. Nee, echt. Ik bedenk het niet. De jongens van Das Kapital hebben ’t besloten aan de hand van een rapport over kroegdichtheid

Stad
Martijn over…auto’s en kiezen

Martijn over…auto’s en kiezen

Dinsdag 12 september 2017

Er wordt een boekje in mijn handen gelegd. Harde kaft, zachte man. ,,De titel deed me aan jou denken”, speecht hij. ,,Ik weet niet waar het over gaat, maar het voelde passend.” De rest lacht. De titel probeer ik snel te verwerken. Net zoals alle anderen hebben gedaan. Zij lachen al. Ik probeer me te

Stad
Martijn over…nieuwe dingen

Martijn over…nieuwe dingen

Dinsdag 5 september 2017

Ik moet er wel een beetje om lachen. Ik vraag me af wat ik nou weer gedaan heb wanneer ik mijn naam zie staan. Of nouja, mijn artiestennaam. Blijkbaar heb ik een artiestennaam. Hij prijkt bovenaan het blokkenschema op een festival. Wat ga ik doen? Nieuwe dingen. Ik hou ervan. Onbewandelde paden. Iets teveel soms.

Stad
Martijn over…tijd verdoen

Martijn over…tijd verdoen

Dinsdag 29 augustus 2017

Eigenlijk geen idee meer wat er te doen was toen. Een vriend van me had er iets georganiseerd. Op het Zwitsalterrein. Dat was nog spannend, toen. Tegenwoordig niet meer. Afgelopen vrijdag had ik er een bruiloft en tegelijkertijd was er een vega-BBQ en een bedrijfsfeest. Het oogde er levendig. Vier jaar geleden niet. Toen kwam

Stad
Martijn over…waar dit allemaal vandaan komt (een ode)

Martijn over…waar dit allemaal vandaan komt (een ode)

Dinsdag 22 augustus 2017

Een gevoel van veiligheid. Dat is wat hier overheerst, voor mij. Het even niet meer hoeven. Niet meer hoeven, omdat je er al bent. Hier kun je rustig aan doen, of niet. Het is hier even helemaal van mij nu. En elke keer ook weer. Een veilige haven waar ik altijd aan kan leggen en

Stad
Martijn over…een kant kiezen

Martijn over…een kant kiezen

Dinsdag 15 augustus 2017

Soms zit ik na te denken waar deze column over gaat. Dan koekeloer ik een beetje om me heen en schieten er wat geinige ideetjes door mijn hoofd. Ondertussen fluit er ergens een vogeltje en dan, terwijl het zonnetje de dag groet, blijft één van de ideetjes hangen en schrijf ik van me af alsof

Stad
Martijn over…impressies

Martijn over…impressies

Dinsdag 8 augustus 2017 - Apeldoorn

Er speelt een bandje hier. Het is niet echt een goed bandje. Dat vind ik. Wat andere mensen er van vinden weet ik niet. Behalve van Mark. Van Mark weet ik dat hij het bandje ook niet zo goed vindt. Ik weet dat omdat hij zijn vriendin appte. “Deprimerende kutmuziek” stond er in het berichtje.

Stad
Martijn over…ja

Martijn over…ja

Dinsdag 1 augustus 2017 - Melo, Portugal

De eerste zonnestralen kruipen boven de heuvels uit. Ze nemen de tijd om het landschap in licht te baden en kruipen onze kant op. De zonsopgang is oogverblindend mooi, maar deert me weinig. Ik kijk in haar ogen. Ze zijn groot vanochtend. Waren ze altijd al zo groot? Haar pupillen lijken te schreeuwen en ik

Stad
Martijn over…een klein, geel vlaggetje

Martijn over…een klein, geel vlaggetje

Dinsdag 25 juli 2017

Ken je dat gevoel? Een hele dag mensen om je heen. Een soort bubbel. Wie kan me wat maken? Dan is het afscheid daar. Je gaat, maar waarheen? Naar huis, alleen. Ik sta op straat en de gebouwen gaan aan me voorbij. In de verte komt een stelletje aangelopen en ze kijken me aan. Moet

Stad
Martijn over…altijd ergens iemand

Martijn over…altijd ergens iemand

Dinsdag 18 juli 2017

Soms ben ik echt een verschrikkelijke nerd. Okee, niet soms…best vaak. Of, misschien gewoon altijd. En dan bedoel ik niet een nerd zoals je ze tegenwoordig ziet, met een bril zonder glazen en obscure Game of Thrones-humor die iedereen begrijpt. Nee, het soort nerd dat werd uitgelachen op school, zoals ik werd uitgelachen. Het soort

Stad
Martijn over…vroeger

Martijn over…vroeger

Dinsdag 11 juli 2017

Het voelt zoals wolken zouden voelen. Zoals ze zouden voelen als het opstijgende vliegtuig om ons heen wegvalt en alleen wij en de wolken overblijven. Je blote huid niet geraakt, maar je voelt ze om je heen. Wolkendekens. Elke nacht andere. De ene langzaam. Die je plots omhelst en je uren laat drijven in de