Pedro Waldenaar is een Apeldoornse blogger, die observeert, analyseert en registreert.
Op de laatste avond van het jaar pak ik nog even een film: The Party, een feestje ter ere van de hoofdrolspeelster die eindelijk, na vele jaren van zwoegen voor de Partij, minister van Gezondheid is geworden. Enigszins beduusd over de afloop van de film sta ik na 70 minuten film weer buiten de bioscoopzaal.
Twee jongens in de puberleeftijd groeien met elkaar op, helpen elkaar de dag door te komen door te klieren, een beetje te sporten en met meisjes te flirten. Onafscheidelijk zijn ze van elkaar en daartoe tot elkaar veroordeeld in dat lege IJslandse landschap. Wat zich ontrolt is een ongenadige vriendschap: een van de beide jongens
In de stampvolle Hanoszaal van Orpheus ontwikkelt zich zaterdagavond 9 december een feestelijk spektakel: Pink Floyd Project. Het lijkt er wel op dat Kerst en Oud en Nieuw op deze avond zich verenigd hebben: zoooooo feestelijk. Het is eigenlijk geen voorstelling, maar een belevenis. Zoiets van: we zijn erbij geweest. Pink Floyd, een Engelse Progrock
Achter me in de bioscoopzaal van Gigant hoor ik gesnotter, voor me loopt een man weg om 2 biertjes te halen en ik…..twijfel of ik de autobiografische film The Glass Castle wil uitzitten. In een bijna lege zaal durf ik niet weg te lopen. Een dominante, alcoholische vader, een moeder die schildert, beiden kijken niet
In de film Oude Liefde van regisseuse Nicole van Kilsdonk ontmoeten twee gescheiden zestigers, man en vrouw, elkaar weer bij de begrafenis van hun enige zoon. Jaren geleden van elkaar gescheiden, beiden opnieuw een relatie, worden na deze droevige gebeurtenis geconfronteerd met hun mislukte huwelijk. Niet alleen hun overleden zoon verbindt hun nog maar ook
In een redelijke volle zaal in Orpheus begint de toen vijfjarige Fuad met een telefoongesprek met zijn vader, die achter is gebleven in Eritrea. Hij is met zijn moeder en zijn tweejarige broertje onderweg naar Europa. Op de vlucht. Wat zich ontwikkelt is een indringende show over een jongen die zijn land verlaat, het fantastisch
Het boek Revolutionary Road van Richard Yates gelezen, de film gezien en nu het toneelstuk bewonderd: ruim 1,5 uur ondergedompeld in de tragiek van een Amerikaans echtpaar dat leeft buiten de werkelijkheid. 1,5 uur pijn, cynisme, onbeholpenheid maar ook verwondering over de klasse van de toneelspelers: je moet dit maar op kunnen brengen! Het boek
Daphne is een dertiger, die worstelt met de overgang van de adolescentie naar de volwassenheid. Werkt in de keuken van een restaurant, maar voelt dat zij niet op haar plaats is. Dat er meer talenten in haar lijf “schuilen”. Een opstandige dertiger die ook haar moeder, die ongeneeslijk ziek is, niet wil zien en spreken.
Bij aankomst van Theater Orpheus zie ik woensdagavond 8 november een grote rij bezoekers bij de ingang staan. Oei, dat kan nog wel eens druk worden! En druk is het bij de garderobe en druk is het bij het koffie-uitgiftepunt. Druk dus. De band die vanavond speelt moet kennelijk wel een grote aanhang hebben. Dire
Onlangs kwam ik in gesprek met de Apeldoornse Joop Rouwenhorst, die al jaren in Portugal op vakantie gaat. Hij vertelde mij dat het ‘groene hart’ nu ‘het zwarte hart’ van Portugal geworden. Door een alles verwoestende brand die zondag 15 en maandag 16 oktober woedde, is er 502.000 hectare natuur in rook opgegaan. Niet alleen
Een avond vol country en americana. Dat is wat de Nashville Night ons zal gaan brengen in Theater Orpheus. Het is woensdagavond 25 oktober. Een theaterprogramma dat is opgebouwd rondom de zusjes Lesley van der Aa en Michèle van der Aa, een zangduo dat geregeld doet denken aan het Amerikaanse country duo The Judds van
De zaal is uitverkocht en omgetoverd tot een heuse comedy club. Een gemengd publiek: jong en oud. Een goed teken. Precies op tijd stormt Ruud Smulders het toneel op. Silverster zelf is op vakantie, hij mag hem vervangen en de comedians aankondigen en dat doet hij op een waardige wijze. Vanavond treden er vier comedians
Ik heb het er niet zo op: iedere keer weer aan die verschrikkelijke Tweede Wereldoorlog herinnerd worden. Ruim 70 jaar geleden. Komt er nooit een eind aan? Met enige tegenzin op weg naar de voorstelling Lebensbaum in Orpheus. En de uitkomst…zeer geroerd verliet ik de zaal. Het kan verkeren. Operazangeres Esther Linssen studeerde in 1996
Het leven kan raar lopen! Je gaat de stad in voor een paar boodschappen, je ontmoet een goede vriend en even later sta je in het meest muzikale café van Apeldoorn en wellicht wel van de hele provincie. Voor veel muzikanten staat het spelen in het Bluescafé op hun bucketlist. Het Bluescafé dat het toch maar aandurft om
Mijn moraal van deze film: ,,als je de verantwoordelijk neemt, de tijd een kans geeft, met elkaar in gesprek blijft, is er altijd een oplossing!!” In de openingsscène van de film Retour en Bourgogne zien we één van de drie hoofdrolspelers thuiskomen in de wijngaard van zijn vader, broer en zuster, na 10 jaar afwezigheid. Het lijkt
